Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

3 Σεπτέμβρη 2008


Λίγες μέρες πριν από την επέτειο των 34 χρόνων από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ το τρίπτυχο ανεξαρτησία- λαϊκή κυριαρχία- κοινωνική δικαιοσύνη παραμένει επίκαιρο. Ιδιαίτερα σήμερα, 4 χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από την ΝΔ ο τόπος δοκιμάζεται βιώνοντας το πιο σκληρό πρόσωπο της λαϊκής δεξιάς: ακρίβεια, αναξιοκρατία, διαφθορά, ανεργία, μηδενικές επενδύσεις και ανάπτυξη, άκριτη επιβολή φοροεισπρακτικών μέτρων στους μικρομεσαίους, περαιτέρω υποβάθμιση την δημόσιας εκπαίδευσης και της πολιτικής ζωής.
Η πολιτική αυτή σίγουρα δεν αποτελεί μονόδρομο. Το ΠΑΣΟΚ αντιτείνει ρεαλιστικές πολιτικές με γνώμονα τον άνθρωπο και σκοπό τη βελτίωση της καθημερινότητάς του. Η ιστορία του Κινήματός μας, με τα όποια λάθη και παραβλέψεις, αποτελεί τον πλέον αδιάσειστο μάρτυρα. Η Ελλάδα των ίσων ευκαιριών που οραματίστηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου, του ΕΣΥ, η αναγνώριση της εθνικής αντίστασης, η ένταξη στην ΟΝΕ, η Ελλάδα των Ολυμπιακών του 2004, η Ελλάδα που ενέταξε την Κύπρο στην ΕΕ απέχει παρασάγγας από την Ελλάδα του 2008. Μιζέρια, ανικανότητα, φτώχεια. Η κοινωνική δικαιοσύνη της δεκαετίας του ΄80 αποτελεί μακρινή ανάμνηση. Αντ’ αυτού, σήμερα, πλουτίζουν οι «ημέτεροι», η νέα γενιά ανέχεται κάθε λογής «προσωπικές συνεντεύξεις» για 800€ στην καλύτερη των περιπτώσεων, τα «ένδοξα γηρατειά» μετατράπηκαν στους σύγχρονους «άθλιους».

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …

Εκεί που πολεμάνε και πεθαίνουν οι άνθρωποι για ένα καινούργιο κόσμο. Εκεί θα σε περιμένω...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…