Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»



Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές σκοπιμοτήτων, κινήσεις με στόχο την προσωπική ανάδειξη, παντελής έλλειψη ευθύνης και συλλογικότητας,

Η φίμωση του σοσιαλιστικού χώρου αποτελούσε πάντοτε καθημερινή και εναγώνια προσπάθεια της Δεξιάς και της Αριστεράς. Ο Δημοκρατικός χώρος βαλλόταν και βάλλεται με μανία λόγω του προνομίου του να αφουγκράζεται περισσότερο από όλους το Λαό και να μετουσιώνει σε πολιτικές τις Ιδέες του.

Μετά λύπης, επιβεβαιωνόμαστε: Η στοχευμένη δράση πάταξης του Σοσιαλιστικού Χώρου βρήκε τα τελευταία έτη τους ισχυρότερους συμμάχους της μέσα στο ίδιο το Σοσιαλιστικό Κίνημα.

Το 1974 το ΠΑΣΟΚ ιδρύθηκε από μαχόμενους πολίτες, όχι από επαγγελματίες πολιτικούς. Δίδαξε στη χώρα την ελπίδα για το καλύτερο, τη μάχη στα δύσκολα, την αντίδραση στην καθεστηκυία τάξη, το σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της διαφορετικότητας. Όλα αυτά σήμερα αποτελούν μακρινό και άπιαστο παρελθόν.

Ουδείς αμφιβάλλει ότι δεν υπάρχει σοσιαλιστικός χώρος πλην ενός κόμματος που αυτο-αποκαλείται «σοσιαλιστικό – δημοκρατικό» πλην όμως σιγοντάρει τη δεξιά για λίγες υπουργικές καρέκλες. Στα μάτια του πολίτη δεν είναι τίποτε άλλο παρά το … «παρανυφάκι» του Σαμαρά, ένας αυλικός – χειροκροτητής των τραγικότερων για τη χώρα πολιτικών εξελίξεων.

Η ολοκληρωτική αποδυνάμωση του δημοκρατικού χώρου, ο εμπαιγμός των νέων στελεχών σε κεντρικό, τοπικό, επαγγελματικό επίπεδο, η διάλυση των τοπικών οργανώσεων, η εξαφάνιση της σπουδάζουσας και η περιχαράκωση της Νεολαίας του, ήταν τα χαρακτηριστικότερα φαινόμενα που αντιμετωπίσαμε στους μαζικούς χώρους δράσης μας.

Διατηρήσαμε την ελπίδα της Αλλαγής, αναμείναμε, επιμείναμε… Το μόνο που απέμεινε τελικά είναι η ανακύκλωση στελεχών που έπραξαν τα πάντα για να πείσουν ότι δεν έγιναν ποτέ λάθη, ότι όλα είναι σωστά.

Στην πιο κρίσιμη για την χώρα στιγμή, σε μία στιγμή που άλλοι ετοιμάζουν την υποτιθέμενη «ψήφο αντίδρασης» χωρίς πολιτικό διακύβευμα, μόνο στείρα αντιμνημονιακή αοριστολογία, άλλοι αρέσκονται σε τρομοκρατία και εκφοβισμό για παραμονή στην Ε.Ε. και άλλοι επιλέγουν την ουδετερότητα των «λιμναζόντων υδάτων», οι Νέοι Σπουδαστές και Εργαζόμενοι δε θα μπορούσαμε να μείνουμε ασυγκίνητοι από την ωριμότερη και τιμιότερη πολιτική κίνηση των ημερών μας.

Με την ίδρυση του «Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών» ο Γιώργος Ανδρ. Παπανδρέου παρείχε την ύστατη χείρα βοηθείας στην οργάνωση και δόμηση ενός χώρου στο κέντρο των εξελίξεων. Χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς εξαρτήσεις, συμβάλλοντας οργανωμένα στο Κίνημα, λάβαμε αυτό που μας λείπει τα τελευταία χρόνια: την έμπνευση της συμμετοχής.

Η ίδρυση του Κινήματος μας βρήκε παρόντες, δεν έλειπε κανείς. Ήμαστε όλοι εκεί. Θα είμαστε όλοι εκεί.Κουβαλάμε μια ιστορία βαριά, για να γράψουμε την συνέχειά της.

Είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε όλους τους εχθρούς της αλήθειας. Υβριστές και λασπολόγους, ανθρώπους των media, που το Κίνημα «χαλά» τους στόχους τους. Με σαφέστατο στόχο την Κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, απάντηση σε όλα θα δώσει μόνον ένα: η διαρκής μας δράση. Το πλήρες πρόγραμμα και πρότασή μας για κάθε έκφανση του βίου του Έλληνα, του μετανάστη, του ανθρώπου.

Με ολοκληρωμένο πρόγραμμα για την επαύριον των εκλογών, είναι βέβαιο ότι τα πυροτεχνήματα της πολιτικής σκηνής θα σβήσουν. Κόμματα συναλλαγών, δοσοληψιών και ανταλλαγμάτων, κόμματα της «κρυφής κάμερας» και της δωροδοκίας, θα πάρουν το δρόμο της εξόδου από τη Βουλή.

Προτάσσουμε πρώτα από όλα την ψήφο στήριξης στους νέους, στους άφθαρτους, στους επαγγελματίες, στους ανέργους και βιοπαλαιστές της ζωής, όχι στους ανεπάγγελτους πολιτικούς του κομματικού σωλήνα.

Η Αλλαγή είναι πια ανάγκη. Ανάγκη όλων μας.

Aut viam inveniam aut faciam.

ΠΑΜΕ!!!

Με τιμή,
1. Αλεξάκη Αμαλία, φοιτήτρια Νομικής Σχολής Αθηνών
2. Βλαχοδήμος Παναγιώτης, φοιτητής Σχολής Διοίκησης Μονάδων Υγείας & Πρόνοιας
3. Δημτσιούδης Χρήστος, τελειόφοιτος Σχολής Διοίκησης Μονάδων Υγείας & Πρόνοιας, πρακτικώς απασχολούμενος
4. Ζόμπολας Παναγιώτης, φοιτητής Σχολής Διοίκησης Μονάδων Υγείας & Πρόνοιας
5. Θειακοδημήτρη Ελίνα, Δικηγόρος
6. Θωμάς Κωνσταντίνος, φοιτητής Τεχνολογίας – Γεωπονίας
7. Καρπούζος Χαράλαμπος, ελεύθερος επαγγελματίας, υποψήφιος Βουλευτής Β’ Αθηνών
8. Καρτσαφλέκης Απόστολος, Κοινωνικός Λειτουργός
9. Κατσάμπουλας Δημήτριος, τελειόφοιτος Νομικής Σχολής Αθηνών
10. Καυγά Γλυκερία, Καθηγήτρια Φιλολογίας
11. Κουτσοδημητρόπουλος Χρήστος, τελειόφοιτος Τεχνολόγος- Γεωπόνος
12. Μακρής Αθανάσιος, Ασκούμενος Δικηγόρος
13. Μακρή Γεωργία, Νηπιαγωγός
14. Μανώλης Γεώργιος, Λογιστής
15. Μιλέου Αργυρώ, Οικονομολόγος – λογίστρια
16. Μουλιανιτάκης Γεώργιος, φοιτητής Τεχνολογίας- Γεωπονίας
17. Μπαλτζάκης Ιωάννης, Γυμναστής
18. Νάκος Νικόλαος, τελειόφοιτος Σχολής Διοίκησης Μονάδων Υγείας & Πρόνοιας
19. Παπαιωάννου Ιωάννης, Οικονομολόγος
20. Παπανδρέου Παναγιώτης, φοιτητής Διοίκησης Μονάδων Υγείας & Πρόνοιας
21. Πέτσα Κωνσταντίνα, Πολιτικός Επιστήμων
22. Σαλτερή Νάντια, Δικηγόρος
23. Σπύρου Αθανάσιος, Κοινωνικός Λειτουργός
24. Σταθόπουλος Ιωάννης, φοιτητής Χρηματοοικονομικής & Ελεγκτικής
25. Στιβαχτής Γεώργιος, ιδιωτικός υπάλληλος, κάτοχος Ms Διοίκησης της Υγείας
26. Στιβαχτής Μάριος, οικονομολόγος, κάτοχος Ms Διασφάλισης Ποιότητας
27. Στράτα Μαρία, θεολόγος
28. Συμελίδης Κωνσταντίνος, φοιτητής Διοίκησης Μονάδων Υγείας & Πρόνοιας
29. Τσώτσος Αλέξανδρος, τελειόφοιτος τμήματος Τοπικής Αυτοδιοίκησης
30. Φακουρέλης Μιχάλης, τελειόφοιτος τμήματος Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…