Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νέοι Άνθρωποι.Νέες ιδέες;


Είναι αλήθεια πως οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση αποτελούν σήμερα μια κρίσιμη πολιτική αναμέτρηση,μια αναμέτρηση που οι πολίτες θα κληθούν να επιλέξουν τα άτομα που θα δώσουν λύσεις στα τοπικά τους προβλήματα.Επιπρόσθετα, θα πρέπει να τονίσουμε και την ιδιαιτερότητα αυτών των εκλογών μιας και για πρώτη φορά θα ισχύσει και ο νόμος «Καλλικράτης».
Σε αυτή λοιπόν την μάχη οφείλεται και πρέπει να αναδεικνύονται νέα στελέχη.Πρέπει νέοι άνθρωποι να συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια έτσι ώστε να δώσουν μια νέα πνοή στη τοπική τους κοινωνία.Θα πρέπει όμως να αναρωτηθούμε αν πραγματικά συμβαίνει αυτό.Καθημερινά γινόμαστε όλοι αποδέκτες προεκλογικών φυλλαδίων και καρτών νέων υποψηφίων που μας προτρέπουν να τους ψηφίσουμε!!!
Νέοι άνθρωποι που αντί να δίνουν την μάχη τους μέσω της φαντασίας που διαθέτουν χρησιμοποιούν παλιές πολιτικές.Χιλιάδες κάρτες με τα ονόματα τους και μια φωτογραφία φορώντας τα καλά τους ρούχα και μαλλί από το κομμωτήριο.Χιλιάδες φυλλάδια πεταμένα στο δρόμο και στις πολυκατοικίες με την «φτιαγμένη» τους φωτογραφία και προτάσεις χωρίς ουσία αν βέβαια υπάρχουν προτάσεις!!!
Σκεφτείτε τώρα όλοι ότι στην περιφέρεια Αττικής θα αναμετρηθούν 7 συνδυασμοί που ο καθένας από αυτούς θα έχει περίπου 151 υποψηφίους!!!Αν αναλογιστούμε ότι για κάρτες και φυλλάδια ο καθένας από αυτούς θα χρησιμοποιούσε το μέγιστο 1000€ τότε ο κάθε συνδυασμός μόνο για διαφήμιση θα χρησιμοποιήσει 150000€.Σύνολο και οι 7 συνδυασμοί 1050000€!!!Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσαμε να υπολογίσουμε και σε τοπικό επίπεδο.
Φυσικά,όλοι αυτοί οι νεολαίοι που γράφουν στα φυλλάδια τους για νέες ιδέες και ιδανικά και βάζουν φωτογραφίες με παλιά πρόσωπα τι το καινούργιο εκφράζουν σε σχέση με τους μεγαλύτερους; Εκτός από το να μας πλασάρουν ένα φυλλάδιο ή μια κάρτα που είναι η ιδέες τους και τα οράματα τους;Που είναι η φαντασία τους που τόσο έχουμε ανάγκη;Η πολιτική και η τοπική κοινωνία δεν έχει ανάγκη άλλους τέτοιους ανθρώπους.Θέλει ανθρώπους που θα γίνουν γνωστοί από τις προτάσεις τους.Θέλει ανθρώπους που θα μπορέσουν να εμπνεύσουν και άλλους για να δημιουργήσουμε μια δίκαιη κοινωνία,που προτεραιότητα της θα έχει τον άνθρωπο.Δεν θέλει κανείς να δει ένα φυλλάδιο με το βιογραφικό του καθενός, δεν ψάχνουν για προσωπικό για ελπίδα ψάχνουν!!!
Επειδή,πολλοί από εσάς που θα διαβάσετε αυτό το κείμενο θα αναρωτηθείτε «και εσύ τι προτείνεις;Εσύ ποιος είσαι;».
Είμαι και εγώ υποψήφιος στις περιφερειακές εκλογές και προτείνω αντί για φυλλάδια και για κάρτες τα λεφτά αυτά να τα διαθέσουμε στο νέο ογκολογικό ίδρυμα για παιδιά,σε βελτίωση τεχνολογικού εξοπλισμού σε σχολεία,σε άπορες οικογένειες.Θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε τις συνθήκες διαμονής των προσφύγων.Θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλά αν σε αυτές τις εκλογές αντί να σκεφτόμαστε το εγώ «να εκλεγώ εγώ» σκεφτούμε το εμείς «να ζούμε σε μια καλύτερη γειτονιά».Τέλος,θα μπορούσαμε κιόλας να σταματήσουμε τους τόνους χαρτιού που χρησιμοποιείται για αυτά,θα βοηθήσουμε και το περιβάλλον.
Πιστεύω λοιπόν ότι όλοι μας θα ήταν καλύτερο αντί να λέμε όμορφα λόγια σε ιλουστρασιόν χαρτιά και με όμορφες φωτογραφίες μας καλό θα ήταν να ακούσουμε τους συμπολίτες μας,να δούμε όλοι μαζί την περιοχή μας και τα προβλήματα της και επιτέλους να προτείνουμε λύσεις.Γνωστός και αρεστός στους συμπολίτες τους θα είναι αυτός που μπορεί να τους κοιτάει στα μάτια και αυτοί να στηρίζονται σε αυτόν.
Καλό αγώνα!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…