Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νέοι Άνθρωποι.Νέες ιδέες;


Είναι αλήθεια πως οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση αποτελούν σήμερα μια κρίσιμη πολιτική αναμέτρηση,μια αναμέτρηση που οι πολίτες θα κληθούν να επιλέξουν τα άτομα που θα δώσουν λύσεις στα τοπικά τους προβλήματα.Επιπρόσθετα, θα πρέπει να τονίσουμε και την ιδιαιτερότητα αυτών των εκλογών μιας και για πρώτη φορά θα ισχύσει και ο νόμος «Καλλικράτης».
Σε αυτή λοιπόν την μάχη οφείλεται και πρέπει να αναδεικνύονται νέα στελέχη.Πρέπει νέοι άνθρωποι να συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια έτσι ώστε να δώσουν μια νέα πνοή στη τοπική τους κοινωνία.Θα πρέπει όμως να αναρωτηθούμε αν πραγματικά συμβαίνει αυτό.Καθημερινά γινόμαστε όλοι αποδέκτες προεκλογικών φυλλαδίων και καρτών νέων υποψηφίων που μας προτρέπουν να τους ψηφίσουμε!!!
Νέοι άνθρωποι που αντί να δίνουν την μάχη τους μέσω της φαντασίας που διαθέτουν χρησιμοποιούν παλιές πολιτικές.Χιλιάδες κάρτες με τα ονόματα τους και μια φωτογραφία φορώντας τα καλά τους ρούχα και μαλλί από το κομμωτήριο.Χιλιάδες φυλλάδια πεταμένα στο δρόμο και στις πολυκατοικίες με την «φτιαγμένη» τους φωτογραφία και προτάσεις χωρίς ουσία αν βέβαια υπάρχουν προτάσεις!!!
Σκεφτείτε τώρα όλοι ότι στην περιφέρεια Αττικής θα αναμετρηθούν 7 συνδυασμοί που ο καθένας από αυτούς θα έχει περίπου 151 υποψηφίους!!!Αν αναλογιστούμε ότι για κάρτες και φυλλάδια ο καθένας από αυτούς θα χρησιμοποιούσε το μέγιστο 1000€ τότε ο κάθε συνδυασμός μόνο για διαφήμιση θα χρησιμοποιήσει 150000€.Σύνολο και οι 7 συνδυασμοί 1050000€!!!Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσαμε να υπολογίσουμε και σε τοπικό επίπεδο.
Φυσικά,όλοι αυτοί οι νεολαίοι που γράφουν στα φυλλάδια τους για νέες ιδέες και ιδανικά και βάζουν φωτογραφίες με παλιά πρόσωπα τι το καινούργιο εκφράζουν σε σχέση με τους μεγαλύτερους; Εκτός από το να μας πλασάρουν ένα φυλλάδιο ή μια κάρτα που είναι η ιδέες τους και τα οράματα τους;Που είναι η φαντασία τους που τόσο έχουμε ανάγκη;Η πολιτική και η τοπική κοινωνία δεν έχει ανάγκη άλλους τέτοιους ανθρώπους.Θέλει ανθρώπους που θα γίνουν γνωστοί από τις προτάσεις τους.Θέλει ανθρώπους που θα μπορέσουν να εμπνεύσουν και άλλους για να δημιουργήσουμε μια δίκαιη κοινωνία,που προτεραιότητα της θα έχει τον άνθρωπο.Δεν θέλει κανείς να δει ένα φυλλάδιο με το βιογραφικό του καθενός, δεν ψάχνουν για προσωπικό για ελπίδα ψάχνουν!!!
Επειδή,πολλοί από εσάς που θα διαβάσετε αυτό το κείμενο θα αναρωτηθείτε «και εσύ τι προτείνεις;Εσύ ποιος είσαι;».
Είμαι και εγώ υποψήφιος στις περιφερειακές εκλογές και προτείνω αντί για φυλλάδια και για κάρτες τα λεφτά αυτά να τα διαθέσουμε στο νέο ογκολογικό ίδρυμα για παιδιά,σε βελτίωση τεχνολογικού εξοπλισμού σε σχολεία,σε άπορες οικογένειες.Θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε τις συνθήκες διαμονής των προσφύγων.Θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλά αν σε αυτές τις εκλογές αντί να σκεφτόμαστε το εγώ «να εκλεγώ εγώ» σκεφτούμε το εμείς «να ζούμε σε μια καλύτερη γειτονιά».Τέλος,θα μπορούσαμε κιόλας να σταματήσουμε τους τόνους χαρτιού που χρησιμοποιείται για αυτά,θα βοηθήσουμε και το περιβάλλον.
Πιστεύω λοιπόν ότι όλοι μας θα ήταν καλύτερο αντί να λέμε όμορφα λόγια σε ιλουστρασιόν χαρτιά και με όμορφες φωτογραφίες μας καλό θα ήταν να ακούσουμε τους συμπολίτες μας,να δούμε όλοι μαζί την περιοχή μας και τα προβλήματα της και επιτέλους να προτείνουμε λύσεις.Γνωστός και αρεστός στους συμπολίτες τους θα είναι αυτός που μπορεί να τους κοιτάει στα μάτια και αυτοί να στηρίζονται σε αυτόν.
Καλό αγώνα!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές…

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …