Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η οικονομική κρίση μπορεί να γίνει ευκαιρία;


Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα έχει γιγαντώσει και έχει αναδείξει προβλήματα και παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας που τόσα χρόνια δεν τα παρατηρούσαμε ή τα ανεχόμασταν ως αναπόσπαστα χαρακτηριστικά του γένους μας.

Διάφοροι τομείς όπως της υγείας, παιδείας, εργασία και άλλοι ακόμα τομείς όλα αυτά τα χρόνια λεηλατήθηκαν, δια σύρθηκαν, απαξιώθηκαν από όλους αυτούς που ευαγγελιζόντουσαν την αλλαγή, τον εκσυγχρονισμό και την αναγκαία ώθηση που θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις και προοπτικές ώστε να μπορούμε να βγούμε από το τέλμα στο οποίο έχουμε επέλθει. Υπουργοί, υφυπουργοί, καθηγητές, γιατροί, συνδικαλιστές, φαρμακοβιομήχανοι, δημοσιογράφοι και άλλες ακόμα κατηγορίες αντί να προασπίζουν την χώρα μας κάθε μέρα την βύθιζαν όλο και πιο βαθειά στην αδιαφάνεια με μοναδικό σκοπό τους την προσωπική τους εξέλιξη και τον παράλογο πλουτισμό τους σε βάρος του ελληνικού λαού. Αφήσαμε κερδοσκοπικούς οίκους να «στοιχηματίζουν» πάνω στη χώρα μας, στους πολίτες της. Αναρωτιέμαι αν οι ίδιοι «οίκοι» θα είχαν τα «κότσια» να παίξουν τέτοια παιχνίδια για παράδειγμα στο Πούτιν!!!

Από την άλλη όλοι εμείς που σήμερα εύκολα κουνάμε επιδεικτικά το δάχτυλο και ψάχνουμε ενόχους για να τους κάψουμε στη πυρά θα πρέπει να ρίξουμε μια ματιά στο καθρέφτη μας. Η ανοχή του καθένα μας έγινε συνενοχή. Μπορεί να μην τα φάγαμε μαζί, όμως εμείς κάναμε τα στραβά μάτια τόσο καιρό. Εμείς από όποια θέση και αν βρεθήκαμε ακόμα και ως παρατηρητές των δελτίων ειδήσεων με την ατολμία μας επιτρέψαμε σε κάποιους να δράσουν προς ίδιον όφελος. Βουλιάζαμε πιο βαθειά στο καναπέ μας. Πιο πολύ στο βαθύ μας ύπνο.

Σήμερα, που τα κινήματα αγανακτισμένων ξεφούσκωσαν όπως οι χρηματιστηριακές φούσκες. Σήμερα, που η ανεργία αυξάνεται. Σήμερα, πρέπει όλοι να προτείνουμε και να συμμετέχουμε σε πολιτικές που θα επιδιώξουν ένα καλύτερο μέλλον. Πρέπει να δώσουμε την απάντηση μας. Η γενιά μας που θα επωμιστεί τις λανθασμένες πολιτικές επιλογές πολλών ετών θα πρέπει να αποφασίσει μόνη της για το μέλλον που θέλει. Θα πρέπει επιτέλους να ξεφύγουμε από την στείρα αντιπαράθεση και να δώσουμε τις λύσεις που κάποιοι δεν έδωσαν. Πρέπει όλοι μας να αντιληφθούμε ότι πολιτικές του παρελθόντος δεν μπορούν να είναι τα όπλα για σημερινά προβλήματα. Έχουμε τα μυαλά, έχουμε την όρεξη ας εμπιστευτούμε τους εαυτούς μας ας μας εμπιστευτούν και οι πολιτικοί μας ώστε να δημιουργήσουμε μια Ελλάδα που δεν θα μας πληγώνει.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…