Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα λάθη μιας πολιτικής...


Συμφωνώ ότι σήμερα τα συμφέροντα (ΜΜΕ, δελφίνοι κτλ) χτυπούν τον Παπανδρέου προσπαθώντας να προωθήσουν τα συμφέροντα τους. Ίσως η πιο δημοκρατική πρόταση του Παπανδρέου, το δημοψήφισμα, που θα έδινε για πρώτη φορά στη θητεία του τη δυνατότητα στο λαό να διατυπώσει την άποψη του που θα ήτανι και η άμεση επιλογή της πολιτικής που θέλει για την πατρίδα του πολεμήθηκε περισσότερο από όλες. Σύσσωμο το πολιτικό σύστημα έβγαλε την απαιτούμενη άμυνα μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης ώστε να μην χάσουν τα προνόμια τους. Μια άμυνα απέναντι στην κατακραυγή του κόσμου. Διότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι η απόγνωση του κόσμου θα τελείωνε μια και καλή το πολιτικό σύστημα ως υφίστανται μέχρι σήμερα, με πολιτικούς μαριονέτες που μοναδικό σκοπό είχαν την προσωπική τους προβολή καθώς και την γιγάντωση του οικονομικού τους λογαριασμού.

Ομολογώ ότι ο Παπανδρέου στη βουλή την παρασκευή ήταν πιο ειλικρινής από ποτέ. Κάτι που δεν έκανε μέχρι σήμερα. Ίσως να είχαμε κάποια άλλη εξέλιξη αν ο Παπανδρέου σαν πρωθυπουργός που παρέλαβε ένα χάος από την κυβέρνηση Καραμανλή είχε πει την αλήθεια στο λαό. Δεν χρειαζόταν να μιλήσει για λεφτά ή διαφθορά αλλά για πολιτικές δύσκολες αλλά που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την πατρίδα μας να βγεί από το τέλμα. Για μέτρα δίκαια που θα αφορούσαν όλους.

Επιπλέον, ο Παπανδρέου στη πραγματικά δύσκολη μάχη που είχε να δώσει έπρεπε να επιλέξει ανθρώπους που θα μπορούσαν να συμβάλουν. Δυστυχώς, η διατύπωση του Καρατζαφέρη ότι στις δύσκολες ώρες οι τεχνοκράτες δεν μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικά είναι σωστή. Τις δύσκολες αποφάσεις πρέπει να τις παίρνουν άτομα με τόλμη, γνώση, θράσος και μοναδικό γνώμονα το καλό των πολιτών και της χώρας. Οι τεχνοκράτες της κυβέρνησης Παπανδρέου ήταν ικανοί να στέκονται «προσοχή» ακόμα και σε θυρωρούς του Δ.Ν.Τ. ή της Ε.Ε. από απειρία, από φόβο το αποτέλεσμα πάντως ήταν το ίδιο.

Όμως ο Γιώργος Παπανδρέου σήμερα πληρώνει το λάθος να διώξει (με την πολιτική του ή με τις επιλογές του) από κοντά του τους ανθρώπους που τον στήριξαν. Σωματεία, νεολαίους, αγρότες, φοιτητές, συνδικαλιστές ανθρώπους που στο πρόσωπο του και στις προτάσεις που είχε κάνει στην ομιλία του στη ΔΕΘ πριν τις εκλογές του 2009 είχαν βρει μια λύση. Αυτοί θα ήταν σήμερα η άμυνα του και είναι σίγουρο ότι δεν θα παρέδιδαν την εξουσία σε κανέναν Σαμαρά και δεν θα αφήναν κανέναν Βενιζέλο, Λοβέρδο ή Διαμαντοπούλου να τον εκβιάζει!!!Μιλάμε για αυτούς τους ανθρώπους που τιμώρησαν παραδειγματικά την αλαζονεία του Βενιζέλου.

Είναι σίγουρο ότι αν σήμερα υπάρχει μια μεταβατική κυβέρνηση όσο και αν τα ΜΜΕ επικαλούνται ότι θα είναι καλό για την σωτηρία της πατρίδας δυστυχώς θα είναι μια κυβέρνηση που θα φέρει ακόμα πιο δυσβάσταχτα βάρη στους Έλληνες πολίτες.

Τέλος, θα πρέπει να αναλογιστούν όλα τα μέλη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (όσα φυσικά έχουν παραμείνει) πια θα είναι η επόμενη μέρα;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές…

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …