Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα λάθη μιας πολιτικής...


Συμφωνώ ότι σήμερα τα συμφέροντα (ΜΜΕ, δελφίνοι κτλ) χτυπούν τον Παπανδρέου προσπαθώντας να προωθήσουν τα συμφέροντα τους. Ίσως η πιο δημοκρατική πρόταση του Παπανδρέου, το δημοψήφισμα, που θα έδινε για πρώτη φορά στη θητεία του τη δυνατότητα στο λαό να διατυπώσει την άποψη του που θα ήτανι και η άμεση επιλογή της πολιτικής που θέλει για την πατρίδα του πολεμήθηκε περισσότερο από όλες. Σύσσωμο το πολιτικό σύστημα έβγαλε την απαιτούμενη άμυνα μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης ώστε να μην χάσουν τα προνόμια τους. Μια άμυνα απέναντι στην κατακραυγή του κόσμου. Διότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι η απόγνωση του κόσμου θα τελείωνε μια και καλή το πολιτικό σύστημα ως υφίστανται μέχρι σήμερα, με πολιτικούς μαριονέτες που μοναδικό σκοπό είχαν την προσωπική τους προβολή καθώς και την γιγάντωση του οικονομικού τους λογαριασμού.

Ομολογώ ότι ο Παπανδρέου στη βουλή την παρασκευή ήταν πιο ειλικρινής από ποτέ. Κάτι που δεν έκανε μέχρι σήμερα. Ίσως να είχαμε κάποια άλλη εξέλιξη αν ο Παπανδρέου σαν πρωθυπουργός που παρέλαβε ένα χάος από την κυβέρνηση Καραμανλή είχε πει την αλήθεια στο λαό. Δεν χρειαζόταν να μιλήσει για λεφτά ή διαφθορά αλλά για πολιτικές δύσκολες αλλά που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την πατρίδα μας να βγεί από το τέλμα. Για μέτρα δίκαια που θα αφορούσαν όλους.

Επιπλέον, ο Παπανδρέου στη πραγματικά δύσκολη μάχη που είχε να δώσει έπρεπε να επιλέξει ανθρώπους που θα μπορούσαν να συμβάλουν. Δυστυχώς, η διατύπωση του Καρατζαφέρη ότι στις δύσκολες ώρες οι τεχνοκράτες δεν μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικά είναι σωστή. Τις δύσκολες αποφάσεις πρέπει να τις παίρνουν άτομα με τόλμη, γνώση, θράσος και μοναδικό γνώμονα το καλό των πολιτών και της χώρας. Οι τεχνοκράτες της κυβέρνησης Παπανδρέου ήταν ικανοί να στέκονται «προσοχή» ακόμα και σε θυρωρούς του Δ.Ν.Τ. ή της Ε.Ε. από απειρία, από φόβο το αποτέλεσμα πάντως ήταν το ίδιο.

Όμως ο Γιώργος Παπανδρέου σήμερα πληρώνει το λάθος να διώξει (με την πολιτική του ή με τις επιλογές του) από κοντά του τους ανθρώπους που τον στήριξαν. Σωματεία, νεολαίους, αγρότες, φοιτητές, συνδικαλιστές ανθρώπους που στο πρόσωπο του και στις προτάσεις που είχε κάνει στην ομιλία του στη ΔΕΘ πριν τις εκλογές του 2009 είχαν βρει μια λύση. Αυτοί θα ήταν σήμερα η άμυνα του και είναι σίγουρο ότι δεν θα παρέδιδαν την εξουσία σε κανέναν Σαμαρά και δεν θα αφήναν κανέναν Βενιζέλο, Λοβέρδο ή Διαμαντοπούλου να τον εκβιάζει!!!Μιλάμε για αυτούς τους ανθρώπους που τιμώρησαν παραδειγματικά την αλαζονεία του Βενιζέλου.

Είναι σίγουρο ότι αν σήμερα υπάρχει μια μεταβατική κυβέρνηση όσο και αν τα ΜΜΕ επικαλούνται ότι θα είναι καλό για την σωτηρία της πατρίδας δυστυχώς θα είναι μια κυβέρνηση που θα φέρει ακόμα πιο δυσβάσταχτα βάρη στους Έλληνες πολίτες.

Τέλος, θα πρέπει να αναλογιστούν όλα τα μέλη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (όσα φυσικά έχουν παραμείνει) πια θα είναι η επόμενη μέρα;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…