Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Ευθύνη της Κεντροαριστεράς.


Πολλοί είναι αυτοί που μιλάνε για τις επιλογές της επόμενης μέρας. Είτε αυτό είναι στη πολιτική, είτε είναι στον αθλητισμό ακόμα και στην ίδια μας τη ζωή. Σήμερα, από αυτό το κείμενο επιδιώκω να δω την μεθεπόμενη μέρα. Τη μεθεπόμενη μέρα για την κεντροαριστερά στην Ελλάδα. Σήμερα μια μέρα μετά τις εκλογές ο λαός έδωσε μια σημαντική δυναμική στον Αλέξη Τσίπρα περιμένοντας από αυτόν την ανασύσταση  της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα. Ο κόσμος επιθυμεί την έξοδο της χώρας από την κρίση με τις πρωτοβουλίες και τις αξίες που πρεσβεύει η κεντροαριστερά.

Στη πρώτη εκλογική διαδικασία είδαμε την σκληρή αποδοκιμασία και καταδίκη της ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής που άσκησε στη χώρα μας το ΠΑ.ΣΟ.Κ., η Ν.Δ. και το ΛΑ.ΟΣ. σε απόλυτή βέβαια συνεννόηση με την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. Μια πρώτη πράξη αντίστασης από έναν λαό που για τουλάχιστον 2 χρόνια έβλεπε τον μισθό του να μειώνεται δραματικά και μέρα με την μέρα να χάνει όλες τις κοινωνικές του κατακτήσεις (παιδεία, ασφάλιση, περίθαλψη). Στη δεύτερη εκλογική διαδικασία μπορεί τα ψευδοδιλλήματα που έθεσε ο Σαμαράς να τρόμαξε τον κόσμο, όμως το μόνο σίγουρο είναι ότι το αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ τρόμαξε το πολιτικό status quo της χώρας.
Σε μια περήφανη χώρα όπως είναι η Ελλάδα οι πολίτες της δεν θα μπορούσαν να μείνουν αμέτοχοι. 

Ίσως τα ψευτοδιλήμματα για Ευρώ ή δραχμή να αποπροσανατόλισαν τους πολίτες όμως οι ίδιοι έδωσαν μια ξεκάθαρη απάντηση ότι επιζητούν μια κεντροαριστερά με λύσεις και προτάσεις, απαλλαγμένη από την παθογένεια του παρελθόντος, τους δογματισμούς και τις διαχωριστικές γραμμές. Μια κεντροαριστερά που θα ενώνει και όχι θα διχάζει. Μια κεντροαριστερά που δεν θα χάνεται μέσα σε ατελείωτες θεωρητικές αναζητήσεις αλλά θα απαντάει με πράξεις σε όλους αυτούς που μας θέλουν υποτελείς των τραπεζών, των χρηματοπιστωτικών funds, της Μέρκελ ή οποιουδήποτε άλλου. Οι πολίτες αυτής της χώρας έμαθαν να μην σκύβουν το κεφάλι είναι απολύτως λογικό να απαιτούν το ίδιο και από τους ηγέτες τους.

Ο Αλέξης Τσίπρας και το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. με την συνθηματολογία του, τις προτάσεις του αλλά και την γενική του στάση στην πολιτική κατάσταση της χώρας τα τελευταία χρόνια ήταν αυτοί που ο κόσμος εμπιστεύτηκε για την αναδόμηση της κεντροαριστεράς. Το μεγάλο στοίχημα είναι αν το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. μπορεί να ηγηθεί του χώρου και ο Αλέξης Τσίπρας με την σειρά του να πάρει την θέση του στους μεγάλους ηγέτες της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα. Ο κόσμος τώρα ζητάει και απαιτεί μια υπεύθυνη δύναμη που θα δώσει προοπτικές στους ίδιους και ανάπτυξη στη χώρα.

Τη μεθεπόμενη μέρα για το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. θα πρέπει  να την χωρίσουμε σε 2 άξονες. Ο πρώτος άξονας και ίσως ο πιο σοβαρός θα πρέπει να σχεδιαστεί και να εφαρμοστεί ένα σχέδιο για τις πρώτες 100 μέρες που θα θέσει και τις βάσεις της ανάπτυξης της χώρας. Είναι δύσκολο και απαιτεί αρκετή μεθοδευμένη δουλεία από όλους. Ένα σχέδιο που θα αξιοποιήσει τα μεγαλύτερα μυαλά της χώρας ανεξαρτήτως της πολιτικής τους ταυτότητας. Στο μικρό χρονικό διάστημα που αναφέρω παραπάνω θα πρέπει να παρθούν αμέσως όλα αυτά τα απαραίτητα μέτρα χωρίς να χρειαστεί να υπερβούμε το χρονικό πλαίσιο μιας και ο χρόνος δεν είναι σύμμαχός μας αλλά και επειδή δεν είναι εύκολο να πάρεις μέτρα που θα σοκάρουν μιας και θα επιδιώκουν να αλλάξουν νοοτροπίες ετών. Θα πρέπει αυτές οι πρώτες 100 μέρες να είναι αυτές που θα ταράξουν τα νερά, που θα ταράξουν δημιουργικά τα νερά και θα κάνουν τις ριζοσπαστικές πολιτικές και ιδέες να δημιουργήσουν νέα σημεία ισορροπίας σε αυτή τη χώρα.  

Ο δεύτερος άξονας είναι ότι τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. θα πρέπει να δομήσει τον κεντροαριστερό πόλο. Είναι αλήθεια ότι αυτή την στιγμή το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αποτελείται από διάφορες συνιστώσες που συμφωνούν σε κάποιους βασικούς πολιτικούς άξονες. Αυτό είναι ταυτόχρονα και  θετικό αλλά και αρνητικό. Αρχικά, του δίνει έναν πλουραλισμό απόψεων, σκέψεων και ιδεών που μπορεί να συντελέσει σε ρηξικέλευθες προτάσεις που μπορούν δημιουργικά να βγάλουν από το τέλμα τη χώρα. Από την άλλη όμως η διαφορετικότητα των ατόμων που απαρτίζουν το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δίνει την εντύπωση ότι δεν υπάρχει μια κοινή πολιτική γραμμή, αλλά ο καθένας εκφράζει αυτό που θέλει και πιστεύει γεννώντας ανασφάλειες στον κόσμο.

Επομένως, είναι φυσικό επακόλουθο ότι το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. θα πρέπει να περάσει άμεσα σε καταστατικό συνέδριο όπου θα βοηθήσει να δομηθεί σε ένα ενιαίο κόμμα. .Ένα κόμμα που θα έχει κοινές θέσεις και δεν θα αποκλείουν οι θέσεις του με βάση τη συνιστώσα. Επιπλέον, μέσα από το συνέδριο αυτό θα πρέπει να οργανωθεί το κόμμα με δομές και με όργανα που θα βοηθήσουν την λειτουργία του κόμματος. Τέλος, ο Αλέξης Τσίπρας αν θέλει να είναι ο ηγέτης της κεντροαριστεράς θα πρέπει την μεθεπόμενη μέρα να μην φοβηθεί ακόμα και να απομακρύνει από το κόμμα του στοιχεία ακραία που μόνο κακό κάνουν. Εξάλλου, αν καταφέρει να καθαρίσει το κόμμα του θα μπορεί να ενισχυθεί και από νέα υγιή στελέχη που θα του δώσουν μεγαλύτερη ώθηση αλλά θα μπορέσει να ελέγξει και τις εσωτερικές «διαδικασίες».

Σημαντική η επόμενη μέρα με βάση την ανάγνωση και ανάλυση των αποτελεσμάτων που  προέκυψαν από τις εκλογές εξίσου όμως σημαντική και η μεθεπόμενη μέρα για την κεντροαριστερά. Που θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει πρόταση, έχει στελέχη και ζητάει να κυβερνήσει ώστε να βγάλει τη χώρα από το τέλμα. Μεγάλο το στοίχημα τόσο για τον Τσίπρα που καλείται να αποδείξει πως μπορεί να είναι ο ηγέτης «αλχημιστής», ο ηγέτης δηλαδή που θα μετουσιώσει την αδικία, την διαφθορά και την οικονομική κρίση σε κοινωνική δικαιοσύνη με μοναδικό γνώμονα την λαϊκή κυριαρχία. Μπορεί; Η μεθεπόμενη μέρα θα δείξει…

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές…

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …