Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λίγα λόγια για τον επιστημονικό συνεργάτη της Μαρίας Σπυράκη


Πραγματικά δεν με νοιάζει τι κάνει ο υιός Ζαγορίτης στη προσωπική του ζωή.

Μαγκιά του με ποια βγαίνει και το τι κάνει μαζί της.

Δεν θα τον έκρινα ποτέ για τις προσωπικές του επιλογές εξάλλου εκεί θεωρώ ότι ξεχωρίζει ο άνδρας από το παιδάκι, με το να μπορεί να υποστηρίξει τις επιλογές του.

Αυτό όμως που με εκνευρίζει είναι ότι εκφράζει όλα αυτά που απεχθάνομαι. Εκφράζει την Ελλάδα του κονέ, της άκρης, του μπαμπά.

Την Ελλάδα του παίρνω ό,τι θέλω, όπως θέλω και όπου θέλω. Της Ελλάδας των VIP που δεν υπακούν σε κανένα νόμο.

Όσο αδιάφορος μου περνά ο υιός Ζαγορίτη άλλο τόσο αδιάφορη μου είναι η Σπυράκη.

Αυτό όμως που με εξοργίζει είναι ότι μπορεί να συνεχίσει να μας κοροϊδεύει όπως ακριβώς έκανε σαν δημοσιογράφος.

Θα μπορούσε να πει ότι ήταν επιλογή μου γιατί ήθελα να συνεργαστώ μαζί του. Θα μπορούσε να πει ότι τον επέβαλλε το κόμμα της ΝΔ.

Θα μπορούσε να πει ότι ξεπληρώνει παλιά γραμμάτια ή ότι ήταν μια χάρη που αποβλέπει σε μελλοντικά οφέλη. Όλα αυτά θα μπορούσα να τα δεχθώ ή έστω να τα ανεχτώ ως ένα βαθμό.

Όμως η Megαλη δημοσιογράφος και εκπρόσωπος της χώρας μου στο ευρωκοινοβούλιο ήθελε να κάνει αυτό που πάντα έκανε καλά. Να μας κοροϊδέψει. Να παίξει για ακόμα μια φορά με τη νοημοσύνη μας. Να μας τρίψει στη μούρη ακόμα μια φορά το ποιος κάνει κουμάντο σε αυτή τη χώρα και το πώς παίζεται το παιχνίδι.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Από μόνο του το γεγονός ότι αναγκάστηκε να κάνει δήλωση για το ποιος είναι ο λόγος που τον επέλεξε έχει την σημασία του. Όταν η επιλογή σου στηρίζεται σε διαφανή κριτήρια, όταν η δουλειά του ατόμου που έχεις επιλέξει μιλάει από μόνη της δεν χρειάζεται να προσθέσεις τίποτα άλλο.

Εν συνεχεία, η ευρωβουλευτής Σπυράκη μας ενημέρωσε ότι ο κύριος Ζαγορίτης είναι κάτοχος δύο μεταπτυχιακών και μιλάει άπταιστα τρεις ξένες γλώσσες. Η αλήθεια είναι ότι δεν με εντυπωσιάζουν οι γνώσεις του, μπορείτε να βρείτε παιδιά που έχουν περισσότερα προσόντα αλλά και ανάγκη στις ατελείωτες ουρές του ΟΑΕΔ.

Τέλος, μας αναφέρει ότι ο κύριος Ζαγορίτης έχει στο βιογραφικό του ότι έχει συνεργαστεί με τον πολύ επιτυχημένο πρώην ευρωβουλευτή Παπανικολάου.

Αλήθεια τι είναι αυτό που έκανε στο ευρωκοινοβούλιο ο κύριος Παπανικολάου και τον έκανε επιτυχημένο γιατί δεν μου έρχεται τίποτα στο μυαλό αλλά δεν έρχεται τίποτα και σε μια πρόχειρη αναζήτηση στο google για την πορεία του. Ωστόσο, είναι κριτήριο ότι έχει θητεύσει δίπλα του κάτι σαν να θήτευσε δίπλα στον κ. Νανόπουλο στο CERN (που δεν τον δέχθηκαν για καθηγητή στα ελληνικά πανεπιστήμια διότι δεν έκλεισε το μάτι στη ΔΑΠ).

Ο καθένας μπορεί να επιλέξει τους συνεργάτες του, εξάλλου αυτός θα λογοδοτήσει για αυτούς.

Όμως να μην μας περνάνε για χαζούς. Επίσης, να ξεκαθαρίσω και πάλι ότι δεν με νοιάζει που «χουφτώνει» ο υιός Ζαγορίτη, απλά θέλω να προλάβω ώστε να μην είναι ο δικός μου που… «χουφτώνει»!!!

Εσείς;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …

Εκεί που πολεμάνε και πεθαίνουν οι άνθρωποι για ένα καινούργιο κόσμο. Εκεί θα σε περιμένω...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…