Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Για όλα φταίνε τα blog!!!


Τον τελευταίο καιρό όλοι παρατηρήσαμε τον πόλεμο που δέχεται ο κόσμος των blogger.Μιλάω γενικά για τον κόσμο των blogger διότι δεν πιστεύω πως αυτή η άνανδρη επίθεση στο press-gr έχει στόχο μόνο το εν λόγω blog αλλά το να φιμώσει ίσως το μοναδικό κομμάτι που δεν ελέγχεται.Είναι φυσικό ότι στο σύγχρονο status quo της νεοφιλελεύθερης παράταξης που κυβερνά αυτή τη χώρα ότι δεν ελέγχετε είναι επικίνδυνο άρα θα πρέπει να κόβετε με οποιοδήποτε τρόπο.
Ναι,αγαπημένοι μου bloggers εσείς τους χαλάτε τα σχέδια.Γιατί σαν κακοπροαίρετοι που είστε και γιατί όχι αργόσχολοι,μου κάθεστε σε μια καρέκλα με έναν υπολογιστή και μου σχολιάζετε τα κακός κείμενα.Θέλετε να μιλάτε στον κόσμο για τις απαγωγές πακιστανών,υποκλοπές,κουμπάρους,siemens,για το Σκοπιανό και αλλά πολλά τέτοια θέματα αφήνωντας στην άκρη τα σημαντικά προβλήματα που ταλλανίζουν τον ελληνικό χώρο όπως ποιο τραγούδι θα πάει στη Eurovision και τι φόρεμα θα φορέσει η Καλομοίρα!Ο κύριος Καραμανλής σε σύγκριση με τους αρχαίους Ρωμαίους δεν δίνει άρτο στο λαό του αλλά τουλάχιστον από θέαμα άλλο τίποτα.
Τα blog είναι η ελεύθερη έκφραση του καθένα μας απέναντι στην χειραγώγηση που έχουν υποστεί τα άλλα μέσα ενημέρωσης.Στα blog ο καθένας εναποθέτει την προσωπική και ανεπηρέαστη κρίση.Δεν ζητήθηκε από κανέναν να την αποδεχτούν απλώς να την διαβάσουν και να κρίνει ο καθένας μόνος του.Ότι και να κάνετε ακόμα και να κλείσετε τα blog ή να πιάσετε όλους τους bloggers που δεν θα έχουν υποταχθεί σε σας πάντα θα βρίσκουμε ένανα τρόπο για να αποκαλύπτουμε τις βρωμιές σας.
Στη φωτογραφία σας παρουσιάζω το δώρο σας για να νιώθετε άνετα όσο θα διαβάζετε τα blog!!!

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
See HERE
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
See Here
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
This comment has been removed because it linked to malicious content. Learn more.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
See here or here
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
SECURITY CENTER: See Please Here

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…