Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΤΟΥ 2009 ΚΑΝΤΕ ΤΗ ΨΗΦΟ ΣΑΣ ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΕΙ!

ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΤΟΥ 2009
ΚΑΝΤΕ ΤΗ ΨΗΦΟ ΣΑΣ ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΕΙ!


Στις προσεχείς Ευρωπαϊκές εκλογές, θα μετρήσει η ψήφος του κάθε πολίτη. Σε όλη την Ευρώπη άνδρες και γυναίκες θα χρειαστεί να διαλέξουν ανάμεσα σε μια προοδευτική Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου τα κράτη μέλη θα συνεργάζονται για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις προς όφελος των λαών τους, και σε μια συντηρητική Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου το μέλλον των χωρών και των λαών θα αφεθεί στα χέρια της αγοράς.

Για να εισάγουμε τις ευρείες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που δίνουν προτεραιότητα στον πολίτη. Για να εξασφαλίσουμε την μελλοντική ευημερία των Ευρωπαίων πολιτών και του συνόλου της κοινωνίας, χρειαζόμαστε μια δυνατή προοδευτική πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εμείς, τα σοσιαλιστικά, σοσιαλδημοκρατικά, εργατικά και δημοκρατικά προοδευτικά κόμματα, εργαζόμαστε για τη δημιουργία αυτής της πλειοψηφίας, έτσι ώστε να υλοποιήσουμε με το Μανιφέστο τις έξι μεταρρυθμιστικές προτεραιότητες μας για μια προοδευτική Ευρώπη:

1.την αναδιάρθρωση της οικονομίας και την αποτροπή νέων χρηματοπιστωτικών κρίσεων
2.μία Νέα Κοινωνική Ευρώπη – θα προσφέρουμε στους πολίτες μία δίκαιη συμφωνία
3.τη μετατροπή της Ευρώπης σε παγκόσμια ηγετική δύναμη ενάντια στην κλιματική αλλαγή.
4.τη διασφάλιση στην Ευρώπη της ισότητας των φύλων
5.τη διαμόρφωση μιας αποτελεσματικής ευρωπαϊκής πολιτικής για την μετανάστευση
6.την ενίσχυση του ρόλου της Ευρώπης ως εταίρου για την ειρήνη, την ασφάλεια και την ανάπτυξη

Διαμορφώσαμε το Μανιφέστο αυτό μέσα από ευρεία και συμμετοχική δημόσια διαβούλευση σχετικά με τις προτεραιότητες μας. Τώρα θα δράσουμε στη βάση όσων ακούσαμε και στη βάση των προτάσεων που περιέχονται σ’ αυτό το Μανιφέστο. Μαζί είμαστε μια δύναμη αλλαγής και μπορούμε να φέρουμε την αλλαγή.

Μπορούμε να οικοδομήσουμε μια πιο δίκαιη κοινωνία βάζοντας ως προτεραιότητα τον πολίτη.
Τον Ιούνιο του 2009 ας οδηγήσουμε την Ευρώπη σε μία νέα κατεύθυνση.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…