Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΤΟΥ 2009 ΚΑΝΤΕ ΤΗ ΨΗΦΟ ΣΑΣ ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΕΙ!

ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΤΟΥ 2009
ΚΑΝΤΕ ΤΗ ΨΗΦΟ ΣΑΣ ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΕΙ!


Στις προσεχείς Ευρωπαϊκές εκλογές, θα μετρήσει η ψήφος του κάθε πολίτη. Σε όλη την Ευρώπη άνδρες και γυναίκες θα χρειαστεί να διαλέξουν ανάμεσα σε μια προοδευτική Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου τα κράτη μέλη θα συνεργάζονται για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις προς όφελος των λαών τους, και σε μια συντηρητική Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου το μέλλον των χωρών και των λαών θα αφεθεί στα χέρια της αγοράς.

Για να εισάγουμε τις ευρείες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που δίνουν προτεραιότητα στον πολίτη. Για να εξασφαλίσουμε την μελλοντική ευημερία των Ευρωπαίων πολιτών και του συνόλου της κοινωνίας, χρειαζόμαστε μια δυνατή προοδευτική πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εμείς, τα σοσιαλιστικά, σοσιαλδημοκρατικά, εργατικά και δημοκρατικά προοδευτικά κόμματα, εργαζόμαστε για τη δημιουργία αυτής της πλειοψηφίας, έτσι ώστε να υλοποιήσουμε με το Μανιφέστο τις έξι μεταρρυθμιστικές προτεραιότητες μας για μια προοδευτική Ευρώπη:

1.την αναδιάρθρωση της οικονομίας και την αποτροπή νέων χρηματοπιστωτικών κρίσεων
2.μία Νέα Κοινωνική Ευρώπη – θα προσφέρουμε στους πολίτες μία δίκαιη συμφωνία
3.τη μετατροπή της Ευρώπης σε παγκόσμια ηγετική δύναμη ενάντια στην κλιματική αλλαγή.
4.τη διασφάλιση στην Ευρώπη της ισότητας των φύλων
5.τη διαμόρφωση μιας αποτελεσματικής ευρωπαϊκής πολιτικής για την μετανάστευση
6.την ενίσχυση του ρόλου της Ευρώπης ως εταίρου για την ειρήνη, την ασφάλεια και την ανάπτυξη

Διαμορφώσαμε το Μανιφέστο αυτό μέσα από ευρεία και συμμετοχική δημόσια διαβούλευση σχετικά με τις προτεραιότητες μας. Τώρα θα δράσουμε στη βάση όσων ακούσαμε και στη βάση των προτάσεων που περιέχονται σ’ αυτό το Μανιφέστο. Μαζί είμαστε μια δύναμη αλλαγής και μπορούμε να φέρουμε την αλλαγή.

Μπορούμε να οικοδομήσουμε μια πιο δίκαιη κοινωνία βάζοντας ως προτεραιότητα τον πολίτη.
Τον Ιούνιο του 2009 ας οδηγήσουμε την Ευρώπη σε μία νέα κατεύθυνση.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές…

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …