Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΓΑΛΛΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ...ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ!!!



Σε απεργία... πείνας κατέφυγαν δυο Γάλλοι φοιτητές, προσπαθώντας να αναγκάσουν την πολιτική εξουσία να αντιληφθεί τη σοβαρότητα των αιτημάτων τους, ενάντια στα κυβερνητικά σχέδια για ιδιωτικοποιήσεις στην Ανώτατη Δημόσια παιδεία.

«Είμαι έτοιμος να φτάσω ως τα άκρα», δηλώνει ο 22χρονος David Caunègre, πρωτοετής φοιτητής Ιστορίας, στο πανεπιστήμιο Bordeaux III. Και πράγματι, μαζί με το συμφοιτητή του, Nathan, έχουν ήδη επιλέξει να φτάσουν μέχρι τα άκρα για να υπερασπιστούν τα πολιτικά τους πιστεύω: από τη Δευτέρα βρίσκονται σε απεργία πείνας, με σκοπό να διαδηλώσουν κατά των ιδιωτικοποιήσεων στη Δημόσια Παιδεία.

Η εν λόγω διαμαρτυρία, ωστόσο, δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Από το Φεβρουάριο πάνω από τα μισά γαλλικά πανεπιστήμια βρίσκονταν υπό κατάληψη, διαδηλώνοντας κατά του διαβόητου νόμου «LRU», ο οποίος εισήγαγε μια σειρά από μεταρρυθμίσεις στην δημόσια πανεπιστημιακή εκπαίδευση, ανοίγοντας το δρόμο, στην ουσία, για την εισαγωγή των ιδιωτικών κεφαλαίων σε αυτή. Ωστόσο, τις τελευταίες εβδομάδες, η μαζικότητα των κινητοποιήσεων έχει εξασθενήσει, υπό το βάρος των κυβερνητικών πιέσεων στα συνδικάτα και των απειλών για μια «χαμένη εξεταστική».

Και ενώ υπό αυτές τις συνθήκες τα περισσότερα πανεπιστήμια έχουν αρχίσει και πάλι τα μαθήματα, οι δυο φοιτητές από το Bordeaux III αποφάσισαν να μην παραδώσουν τα όπλα τόσο εύκολα. «Αγωνιζόμαστε επί μήνες, αλλά τα αιτήματά μας δεν εισακούονται. Πρέπει να φτάσουμε στα άκρα για να μας λάβουν σοβαρά υπόψη;», αναρωτιέται ο David και προσθέτει: «Σε μερικά πανεπιστήμια υφίστανται ήδη «διπλώματα» που τιτλοφορούνται «Michelin» ή «Dassault»! Ποιος, όμως, θα χρηματοδοτήσει τις ανθρωπιστικές σπουδές, όπως την ιστορία; Σίγουρα όχι η Coca Cola, ούτε και η Danone». Και αυτή είναι μόνο μια πτυχή του νόμου «LRU», ο οποίος ανοίγει την ουσία την «πόρτα» σε όλες τις πολυεθνικές επιχειρήσεις που επιθυμούν να «χρηματοδοτήσουν», αλλά στην πραγματικότητα να ελέγξουν τη δημόσια παιδεία.

Ήδη οι απεργοί πείνας έχουν την αμέριστη συμπαράσταση της εθνικής επιτροπής κινητοποίησης των φοιτητών, η οποία έχει αποστείλει επιστολή προς το Γάλλο Πρόεδρος, Νικολά Σαρκοζί, και προς τους υπουργούς του, προβάλλοντας τα αιτήματα των δύο απεργών. «Μέσω αυτής της απεργίας πεινάς, είμαι πεπεισμένος ότι κανείς πλέον δε θα μπορεί να αγνοήσει το κίνημά μας»,
δηλώνει με αποφασιστικότητα ο David.


ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ,ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΤΥΧΙΩΝ ΤΩΝ ΚΟΛΛΕΓΙΩΝ...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές…

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …