Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ


Η Γιάννα Αγγελοπούλου ήταν αυτή που πήρε την απόφαση να βάλει οριστικά λουκέτο στον Ελεύθερο Τύπο και στο City FΜ... Ηταν γνωστό οτι το συγκρότημα δεν πήγαινε και έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος για απεμπλακεί από αυτό... Οι σκέψεις να μπουν σε μια διαδικασία πώλησης αποκλείστηκαν ...και η απόφαση ήταν άμεση! Λουκέτο...

Ένα ακόμα καπρίτσιο μια γυναίκας.Μιας γυναίκας που η ζωή και η τύχη την ευνόησε να βρεθεί στη κορυφή.Ξέχασε ότι υπάρχουν άνθρωποι που καθημερινά μοχθούν για να εξασφαλίσουν μια καλύτερη ζωή στα παιδιά τους.Τους άφησε στο δρόμο γιατί βαρέθηκε να ασχολείται άλλο.

Δεν είχε το θάρρος και το ανάστημα να το ανακοινώσει στους εργαζομένους.Οι περισσότεροι λάβαν ένα απρόσωπο e-mail που τους ανέφερε ότι από αύριο θα ψάχνουν για δουλειά.Η Αγγελοπούλου τι είχε τι έχασε,όμως οι εργαζόμενοι χάσαν την δουλειά τους!!!Μια ανακοίνωση και φανφάρες για τους ευεργέτες Θ.Αγγελόπουλο και Γ.Αγγελοπούλου.

Αναρωτιέμαι η μόνη λύση ήταν το λουκέτο;Δεν υπήρχε ένα σχέδιο από τους σωτήρες του Ε.Τ;Δεν θα μπορούσαν να στραφούν σε άλλες λύσεις;Θα μπορούσαν να πουλήσουν;Σε κάποιό άλλος επιχειρηματία ή ακόμα να αγοράσουν τις μετοχές οι ίδιοι οι εργαζόμενοι;Κατί ανάλογο που είχε προταθεί από τον Θέμο Αναστασιάδη και τον Κακαουνάκη την περίοδο που παρ’ολίγο να κλεισει ο flash.;Όπου οι δύο δημοσιογράφοι-εκδότες θα αγόραζαν το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών και το υπόλοιπο οι εργαζόμενοι.Κάτι ανάλογο που έχει συμβεί με την ΑΝΕΚ.

Από ότι φαίνετε η κυρία Αγγελοπούλου προσπάθησε να αγοράσει μια εφημερίδα και δημιούργησε έναν ραδιοφωνικό σταθμό για να καλύψει την προσωπική της φιλοδοξία και να βοηθηθεί στις υπόλοιπες επιχειρηματικές κινήσεις της χρησιμοποιώντας την εφημερίδα αρκετές φορές για να καλύψει την ανύπαρκτη κυβέρνηση με σκοπό την κυβερνητική στήριξη.Ποιός θα ξεχάσει μετά τις ευρωεκλογές που υποστήριξε ο Ε.Τ. την κίνηση της αστυνομίας για την σκούπα από τους μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας.Σαρωτικές αλλαγές στα πανεπιστήμια και στα σχολεία έλεγε με έρυνα της η Ε.Τ. θέλει ο κόσμος,βέβαια παρέλειψε να μας αναφέρει τι ακριβώς αλλαγές θέλει ο κόσμος στη παιδεία.Την ώρα που οι αγρότες ήταν στο δρόμο ο πρωθυπουργός χέρι χέρι με την κυρία Αγγελοπούλου παρουσιάζαν μια νέα εκδοτική παρουσίαση!!!Αυτά και πολλά ακόμα.

Από την άλλη θα ήθελα να μάθω την αντίδραση των «αριστερών» στοιχειών που πλαισιώναν την κ.Αγγελοπούλου.Ποια η άποψη της επαναστάτριας Λιάνας che Κανέλη για την φίλη της που αφήνει στο δρόμο 450 οικογένειες;Ο Τζίμης Πανούσης θα βγεί να κάνει την γνωστή κριτική στην μέχρι πριν λίγες ώρες εργοδότρια του με το γνωστό του χιούμορ που διαθέτει;Η για ακόμια μια φορά θα γίνουμε μάρτυρες στο ότι η "ανένταχτη"αριστερά όταν "μεγαλώσει" δεν συμβιβάζεται αλλά βολεύεται με τις καταστάσεις!!!

Κυρία Αγγελοπούλου,μπορείς να αγοράσεις όσες βίλες και πλοία θέλεις,μπορείς να πηγαίνεις όπου θέλει και να έχεις ότι θέλεις,ένα πράγμα ποτέ δεν θα αποκτήσεις σεβασμό και ηρεμία στη ψυχή σου.Κάποια μέρα όλοι θα κριθούμε,δεν ξέρω αν τον λένε Θεο,Αλλάχ ή Ιησου αυτόν που θα μας κρίνει αλλά τότε θα είμαστε όλοι ίσοι απέναντι σε ίσους!!!Εμάς θα μας βρείς απέναντι σου!!!

Με συμπάθεια και τιμή από

της γής τους κολασμένους.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές…

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …