Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καλως σας βρήκαμε!!!

Καλώς σας βρήκαμε!!!Ναι,σε εσένα αναφέρομαι νεολαίε που τόσο καιρό είσαι στο περιθώριο.Που κάποιοι 40δες μιλούν και σκέφτονται για εσένα.Αποφασίζουν για το καλό σου χωρίς ποτέ να σε έχουν ρωτήσει τι είναι αυτό που θέλεις,που ζητάς,που επιθυμείς. Σε εσένα αναφέρομαι φοιτητή,αγρότη,εργαζόμενε.Σε εσένα αναφέρομαι που δεν γνώρισες κατοχή ούτε χούντα αλλά θα είσαι η πρώτη γενιά που θα περάσει χειρότερα από την προηγούμενη.Σε εσένα μιλάω που σε μάθανε να σκύβεις και να δέχεσαι παθητικά αυτά που σου λένε. Ήρθε ο καιρός να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε,αυτό που θέλουμε.Ήρθε ο καιρός να βγούμε από την παθογένεια της εποχής μας και με λέξεις και χρώματα να ζωγραφίσουμε τον δικό μας παράδεισο.Δεν γνωρίζω αν αυτό λέγεται επανάσταση,δεν ξέρω αν θα γίνω ποτέ ήρωας ή ηγέτης ξέρω όμως ότι μέσα από την ελεύθερη έκφραση των πιστεύω μου θα αποφασίζω εγώ για την ζωή μου και το μέλλον μου. Θέλω την βοήθεια σας ώστε η σπίθα μας να γίνει πυρκαγιά...

Θα τελειώσω την πρώτη μας επαφή με μια φράση από τον Π.Νερούντα:

«''Αφήστε ήσυχους αυτούς που γεννιούνται! Μεριάστε να μεγαλώσουν. Μην τα 'χετε σκεφτεί όλα γι' αυτούς. Μην τους διαβάζετε το ίδιο βιβλίο. Θέλω να κουραστείς μαζί μου. Για κάθε τι ωραίο. Για καθετί που μας γερνάει. Για καθετί που το' χουν έτοιμο. Για να κουράσουν τους άλλους. Ας κουραστούμε μ' αυτό που σκοτώνει. Και μ΄ αυτό που δεν θέλει να πεθάνει.'' Π.Νερούντα

*είναι το πρώτο άρθρο μου στην εφημερίδα free blog press.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…