Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πρώτα η αυτοκριτική και μετά η πολιτική δράση!!!

Αγαπητοί αναγνώστες,στο προηγούμενο τεύχος σας ζήτησα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να κάνουμε την σπίθα πυρκαγιά.Να μιλήσουμε για τα προβλήματα μας,για το μέλλον μας.Πρέπει όμως πρώτα όλοι να κάνουμε την αυτοκριτική μας.Πριν βγούμε στους δρόμους πρέπει να λύσουμε όλα τα κόμπλεξ που μας έχουν δημιουργήσει.Πρέπει να δώσουμε μια νέα ταυτότητα και έναν νέο σκοπό ύπαρξης!!!

Πρέπει να αναθεωρήσουμε τα όρια που μας κρατούσαν μακριά τον έναν από τον άλλο τόσα χρόνια.Πρέπει να ξεπεράσουμε τις κόκκινες γραμμές που είχαμε μέσα στο μυαλό μας.Υπάρχουν φίλοι μου δύο στρατόπεδα.Η πρόοδος και η συντήρηση!!!Πρέπει να περάσουμε και να δώσουμε την πνοή μας, τα ιδανικά μας και να μην αφήσουμε να μας ξεπεράσει πάλι η ιστορία.

Είμαι κοντά στα 30 και εδώ και χρόνια ακούω για την γενιά του Πολυτεχνείου.Μια γενιά βαμπίρ για την επόμενη.Μια γενιά που για κάποιους κάποτε ήταν η ελπίδα αυτής της χώρας όμως συμβιβάστηκε και πούλησε τα οράματα και τις αξίες της στο βωμό του κέρδους.Γέμισε το κοινοβούλιο,όμως τα όνειρα τους πλέον είχαν χορηγούς και αρκετά μηδενικά.Θα μου πείτε ότι δεν είναι όλοι το ίδιο.Ναι,συμφωνώ όμως και αυτοί δεν κάναν τίποτα.Μείναν στο σπίτι τους,στη ζωούλα τους λέγοντας ιστορίες στα παιδιά και στα εγγόνια τους.Όμως με το να αποδεχτούν παθητικά κάποιους να βιάζουν τα οράματα και τις αξίες τους,τους αγώνες τους γίνονται συνένοχοι...

Για τον λόγο αυτό πρέπει όλοι πρώτα να κάνουμε την αυτοκριτική μας.Πρέπει να βάλουμε την φαντασία για οδηγό μας και το πάθος μας για την αλλαγή.Δεν πρέπει να πέσουμε σε παγίδες.Δεν πρέπει να αφήσουμε την επανάσταση μας να την βιάσουν κάποια τσιράκια του συστήματος .Κάποιοι που με μερικές μολότοφ σκοτώνουν ανθρώπους αλλά και κινήματα.Λύση μας δεν πρέπει να είναι η βία.Πρέπει να βγούμε και να φωνάξουμε σε όλους αυτούς που μας κοιτούν περίεργα να μην μας φοβούνται.Μην μας φοβούνται.Είμαστε μόνο τα παιδιά τους.Τα παιδιά που τους δώσανε υλικά αγαθά και ψευτοπρότυπα αλλά ποτέ δεν μας δώσατε λίγο χρόνο.Δεν μας δώσατε την μόρφωση που θέλαμε,δεν μας δώσατε την χώρα που θα θέλαμε.Που μας μάθατε να σκύβουμε το κεφάλι και να δεχόμαστε τις προσταγές των «μεγάλων».Μας μάθατε να μαζεύουμε πτυχία και να μιλάμε πολλές γλώσσες αλλά ποτέ να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε.

Ο Λένιν είχε πει πως χθες ήταν νωρίς,αύριο είναι αργά σήμερα είναι η ώρα.Πράγματι φίλοι μου σήμερα είναι η ώρα να κάνουμε την αυτοκριτική μας.Να σπάσουμε τις αλυσίδες της συντήρησης.Να σταματήσουμε τους άσκοπους διαχωρισμούς και να φωνάξουμε όλους στον δίκαιο αγώνα μας.Στο μέλλον είναι σίγουρο ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι.Στο δρόμο που γεννιούνται οι συνειδήσεις πρέπει να γεννηθεί και το αύριο αυτής της χώρας με την νέα γενιά μπροστά!!!


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…