Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πρώτα η αυτοκριτική και μετά η πολιτική δράση!!!

Αγαπητοί αναγνώστες,στο προηγούμενο τεύχος σας ζήτησα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να κάνουμε την σπίθα πυρκαγιά.Να μιλήσουμε για τα προβλήματα μας,για το μέλλον μας.Πρέπει όμως πρώτα όλοι να κάνουμε την αυτοκριτική μας.Πριν βγούμε στους δρόμους πρέπει να λύσουμε όλα τα κόμπλεξ που μας έχουν δημιουργήσει.Πρέπει να δώσουμε μια νέα ταυτότητα και έναν νέο σκοπό ύπαρξης!!!

Πρέπει να αναθεωρήσουμε τα όρια που μας κρατούσαν μακριά τον έναν από τον άλλο τόσα χρόνια.Πρέπει να ξεπεράσουμε τις κόκκινες γραμμές που είχαμε μέσα στο μυαλό μας.Υπάρχουν φίλοι μου δύο στρατόπεδα.Η πρόοδος και η συντήρηση!!!Πρέπει να περάσουμε και να δώσουμε την πνοή μας, τα ιδανικά μας και να μην αφήσουμε να μας ξεπεράσει πάλι η ιστορία.

Είμαι κοντά στα 30 και εδώ και χρόνια ακούω για την γενιά του Πολυτεχνείου.Μια γενιά βαμπίρ για την επόμενη.Μια γενιά που για κάποιους κάποτε ήταν η ελπίδα αυτής της χώρας όμως συμβιβάστηκε και πούλησε τα οράματα και τις αξίες της στο βωμό του κέρδους.Γέμισε το κοινοβούλιο,όμως τα όνειρα τους πλέον είχαν χορηγούς και αρκετά μηδενικά.Θα μου πείτε ότι δεν είναι όλοι το ίδιο.Ναι,συμφωνώ όμως και αυτοί δεν κάναν τίποτα.Μείναν στο σπίτι τους,στη ζωούλα τους λέγοντας ιστορίες στα παιδιά και στα εγγόνια τους.Όμως με το να αποδεχτούν παθητικά κάποιους να βιάζουν τα οράματα και τις αξίες τους,τους αγώνες τους γίνονται συνένοχοι...

Για τον λόγο αυτό πρέπει όλοι πρώτα να κάνουμε την αυτοκριτική μας.Πρέπει να βάλουμε την φαντασία για οδηγό μας και το πάθος μας για την αλλαγή.Δεν πρέπει να πέσουμε σε παγίδες.Δεν πρέπει να αφήσουμε την επανάσταση μας να την βιάσουν κάποια τσιράκια του συστήματος .Κάποιοι που με μερικές μολότοφ σκοτώνουν ανθρώπους αλλά και κινήματα.Λύση μας δεν πρέπει να είναι η βία.Πρέπει να βγούμε και να φωνάξουμε σε όλους αυτούς που μας κοιτούν περίεργα να μην μας φοβούνται.Μην μας φοβούνται.Είμαστε μόνο τα παιδιά τους.Τα παιδιά που τους δώσανε υλικά αγαθά και ψευτοπρότυπα αλλά ποτέ δεν μας δώσατε λίγο χρόνο.Δεν μας δώσατε την μόρφωση που θέλαμε,δεν μας δώσατε την χώρα που θα θέλαμε.Που μας μάθατε να σκύβουμε το κεφάλι και να δεχόμαστε τις προσταγές των «μεγάλων».Μας μάθατε να μαζεύουμε πτυχία και να μιλάμε πολλές γλώσσες αλλά ποτέ να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε.

Ο Λένιν είχε πει πως χθες ήταν νωρίς,αύριο είναι αργά σήμερα είναι η ώρα.Πράγματι φίλοι μου σήμερα είναι η ώρα να κάνουμε την αυτοκριτική μας.Να σπάσουμε τις αλυσίδες της συντήρησης.Να σταματήσουμε τους άσκοπους διαχωρισμούς και να φωνάξουμε όλους στον δίκαιο αγώνα μας.Στο μέλλον είναι σίγουρο ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι.Στο δρόμο που γεννιούνται οι συνειδήσεις πρέπει να γεννηθεί και το αύριο αυτής της χώρας με την νέα γενιά μπροστά!!!


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές…

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …