Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δεν θα είμαι υποψήφιος σύνεδρoς για το 9ο Συντακτικό Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ!!!

Αφορμή για το παρόν άρθρο στάθηκε ότι εδώ και περίπου μια εβδομάδα κάθε φορά που περνάω την ώρα μου (όχι και τόσο δημιουργικά) στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μου εμφανίζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα το μήνυμα «Θα είμαι υποψήφιος σύνεδρος για το 9ο Συντακτικό Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Από την μία σκέφτηκα λογικό είναι έχω αρκετούς φίλους που βρίσκονται στο χώρο που θα ήθελα να το τονίσω ότι τους σέβομαι και δεν είμαι ο κατάλληλος για να τους επικρίνει για την επιλογή τους. Όμως αυτές τις μέρες με βασανίζει μέσα στο μυαλό μου γιατί εγώ δεν επιθυμώ να είμαι υποψήφιος σύνεδρος;
Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό είναι αυτό που επικαλούνται πολλοί ότι το συνέδριο αυτό θα σηματοδοτήσει την αλλαγή του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Δυστυχώς, η λέξη αλλαγή πέθανε μαζί με τον ιδρυτή του. Αλλαγή σημαίνει αλλάζω πρώτα από όλα τον ίδιο τον εαυτό μου ώστε να αλλάξω σταδιακά και την κοινωνία. Δεν βλέπω κάποιο από τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να επιθυμούν να αλλάξουν, να δώσουν κάτι νέο, κάτι ριζοσπαστικό. Βλέπω νέα άτομα για τις ίδιες ξεθωριασμένες καρέκλες. Βλέπω στελέχη με την ίδια ρητορική. Βλέπω στελέχη που αντί να συνταχθούν με την κοινωνία και να πολεμήσουν για αυτή προτιμούν να στηρίζουν την εγχώρια ελίτ. Βλέπω στελέχη που αντί να βρίσκονται στο δρόμο προτιμούν να στοιβάζονται σε τηλεοπτικά παράθυρα διεκδικώντας (επάξια μιας και είναι φερέφωνα των καναλαρχών) τα λίγα λεπτά διασημότητας τους.
Στη συνέχεια, μου ήρθε η λέξη «Ιδεολογία». Η ιδεολογία αυτού του κόμματος (πλέον γιατί σίγουρα δεν είναι κίνημα!!!) ήταν συνυφασμένη με τρείς λέξεις Ανεξαρτησία – Κοινωνική Δικαιοσύνη – Λαϊκή Κυριαρχία. Χιλιάδες άνθρωποι αγωνίστηκαν και στρατεύτηκαν κάτω από αυτές τις λέξεις. Άνθρωποι που ίσως να εξαργυρώνουν τους αγώνες τους για δημοκρατία με το να πεθαίνουν στη ψάθα ή με να τους κόβουν καθημερινά την μικρή τους σύνταξη. Ανεξαρτησία δεν έχουμε μιας και είμαστε στο έλεος του Δ.Ν.Τ. , της Παγκόσμιας Τράπεζας, της Αμερικής, της Γερμανίας, του Σώρος και δεν ξέρω σε ποιον άλλο μας έχουν ξεπουλήσει.
Είναι σίγουρο ότι δεν έχουμε κοινωνική δικαιοσύνη όταν χρωστάς 300€ (μέσα από χαράτσια και λοιπούς απεχθής φόρους) και μπορεί να σε οδηγήσουν στη φυλακή και αν από την άλλη χρωστάς 10.000.000€ μπορεί να σε ονομάσουν και ευεργέτη!!! Τώρα για την λαϊκή κυριαρχία τι να πω. Η πολιτική δεν πηγάζει από τον λαό αλλά από τα ισχυρά funds του εξωτερικού, την ντόπια ολιγαρχία κτλ. Πως μπορεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ. να συνεργάζεται με την «δεξιά». Πως μπορεί το ΠΑΣΟΚ να είναι ο αβανταδόρος του Σαμαρά και των τηλεπωλητών βιβλίων που έχει μαζέψει;
Δεν θέλω να είμαι υποψήφιος σύνεδρος στο 9ο Συντακτικό Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. γιατί τα άτομα που ηγούνται έχουν δείξει σε όλο το μεγαλείο τους την αλαζονεία που τα διακατέχει. Τα ίδια άτομα που πριν μερικούς μήνες «απαγόρεψαν» την αντίθετη άποψη στις εκλογές για πρόεδρο. Απορρίπτοντας και εκδιώκοντας ένα μέρος του. Είναι τα ίδια άτομα που δεν έχουν ξεκαθαρίσει επακριβώς τα μέτρα και τον τρόπο ψηφοφορίας για το επικείμενο συνέδριο με σκοπό την ξεκάθαρη νοθεία του. Είναι οι ίδιοι που με αισχρό και προσβλητικό τρόπο εκδίωξαν τον προηγούμενο πρόεδρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ακολουθώντας όμως πιστά την ίδια πολιτική αβαντάροντας και τους ντόπιους χρηματοδότες τους.
Εύχομαι καλή επιτυχία σε όσους φίλους θα είναι υποψήφιοι, μακάρι στη πορεία να βγω εγώ ο ψεύτης και ο κακοπροαίρετος. Σήμερα, λοιπόν αφού το έψαξα πολύ καλά μέσα μου δηλώνω σε όλους τους φίλους μου και στους εχθρούς μου ότι «Δεν θα είμαι υποψήφιος στο 9ο Συντακτικό Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ»!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…