Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χρόνια πολλά Ελληναρά…





Άλλη μια εθνική επέτειος, άλλη μια ευκαιρία για τους απανταχού Ελληναράδες να φωνάξουν ή να γράψουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με περηφάνια «Ζήτω η Ελλάς» ή «Έλληνας γεννιέσαι δεν γίνεσαι». Άλλη μια ευκαιρία να δηλώσουν τα φρονήματα τους. Άλλη μια ευκαιρία για να δηλώσουν την ψευτομαγκία τους…
 
Για να αποφύγω την οποιαδήποτε διαστρέβλωση αυτών που γράφω, δεν θέλω να ταυτίσω την αγάπη για την πατρίδα του καθενός μας με τον εθνικισμό. Πιστεύω και αγαπώ εξίσου την πατρίδα μου. Ξέρω ότι οι περισσότεροι αγαπάτε την πατρίδα σας, γουστάρετε την κουλτούρα της, την ιστορία της. Βλέπεις τα θετικά και αποφεύγεις να δεις τα μειονεκτήματα που κάνουν κακό σε σένα, στα παιδιά σου αλλά και στη κοινωνία.
 
Έβγαλες από την ντουλάπα σου την σημαία και την τοποθέτησες στο μπαλκόνι σου ή στην αυλή σου. Φούσκωσες από περηφάνια όταν είδες τα βίντεο στη τηλεόραση για την απελευθέρωση του γένους . Θυμήθηκες τα νεανικά σου χρόνια βλέποντας από την τηλεόραση της παρέλαση των παιδιών σου γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι πλέον η παρέλαση είναι “prive” για αυτούς που κάποιοι ονομάζουν «επίσημους»….
 
Έντυσες τα παιδιά σου με φουστανέλες τους έδειξες ποιος είναι ο Κολοκοτρώνης, ποιος είναι ο Καραϊσκάκης και ο Νικηταράς. Στη συνέχεια παρέδωσες τα παιδιά σου στην τηλεόραση για να συνεχίσουν την μόρφωση τους ώστε να αράξεις ευλαβικά με τους κολλητούς και να απολαύσετε τον μπακαλιάρο και την σκορδαλιά…
 
Γιόρτασες και τίμησες  τους ήρωες με τον δικό σου τρόπο. Με οινοποσία και φουσκωμένη εθνική υπερηφάνεια και αύριο πάλι στο ίδιο έργο θεατής. Αύριο πάλι καθισμένος στο καναπέ σου θα δέχεσαι παθητικά τους νέους κατακτητές (τρόικα, Δ.Ν.Τ., κτλ) να σου στερούν την ελευθερία σου, την εθνική σου κυριαρχία.
 
Πόσο περήφανος νιώθεις για τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη όμως εσύ δεν δίνεις την δική σου μάχη, την μάχη για τα παιδιά σου. Αφήνεις χαμηλά στελέχη διεθνών οργανισμών που εξυπηρετούν συμφέροντα να σε αποκαλούν τεμπέλη και να σπιλώνουν την χώρα σου. Επιτρέπεις να σου κλέβουν όλα αυτά που έχεις κερδίσει με την δουλειά σου.
 
Από αύριο πάλι θα χαιρετάς στα αεροδρόμια τα παιδιά σου που θα φεύγουν μακριά σου σε ξένες χώρες για ένα καλύτερο μέλλον, για να βρουν την ελπίδα που εσύ σήμερα τους στέρησες. Ίσως ήρθε η ώρα να αναρωτηθείς…
 
Ίσως ήρθε η ώρα να αναρωτηθείς, το τι πραγματικά σημαίνει η μέρα. Το τι πραγματικά θα πρέπει να διδαχθείς εσύ αλλά και τι πρέπει να διδάξεις τα παιδιά σου. Θα πρέπει να τιμήσεις τους ήρωες σου ακλουθώντας τις πράξεις τους. Υπερασπίσου την πατρίδα σου με αγώνα και όχι με φθηνά  θεάματα.
 
Θα θυμάμαι πάντα την  ρήση του Μπελογιάννη «Δεκάδες φορές είχα βρεθεί μπροστά στο δίλλημα, να ζήσω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου και την ιδεολογία μου, ή να πεθάνω πιστός σε αυτές; Πάντα κατέληγα στον δεύτερο δρόμο»…

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές…

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …