Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είναι έλλειψη παιδείας…

To περιστατικό του ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ Εργκίν Kάτσε έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από παρόμοια περιστατικά όπως του Κατίδη, του Αθανασιάδη και της Παπαχρήστου που αν δεν παρθούν τα κατάλληλα μέτρα είναι σίγουρο ότι στο μέλλον θα αντιμετωπίσουμε και άλλα.
Είμαι πλέον πεπεισμένος ότι οι συγκεκριμένοι αθλητές είναι ειλικρινείς στις δηλώσεις τους ότι δεν γνώριζαν το τι έκαναν ή έγραψαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν το θεωρώ ως δικαιολογία αλλά δυστυχώς ως την τραγική αλήθεια. Τα παιδιά αυτά είναι αγράμματα, αμόρφωτα και ανιστόρητα. Στο βωμό του εύκολου κέρδους, της φήμης παραμέλησαν και αυτοί αλλά και οι γονείς τους την πνευματική ολοκλήρωση τους.
Σήμερα, δεν γράφω για να δικάσω ή να σταυρώσω αυτά τα παιδιά. Εξάλλου, όλοι μας έχουμε ευθύνες για αυτό το αποτέλεσμα άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο. Το θέμα είναι μέσα από τα λάθη τους και να μάθουν αλλά και να γίνουν παράδειγμα για άλλα παιδιά. Η τιμωρία πρέπει να είναι παραδειγματική και όχι εξοντωτική. Δεν χρειάζεται να διαλύσουμε τα όνειρα αυτών των νέων ανθρώπων αλλά να τους ταρακουνήσουμε, να τους σοκάρουμε. Να τους διδάξουμε, ότι δηλαδή δεν κάναμε ως σήμερα.
Θα πρότεινα λοιπόν, τόσο στις ομάδες όσο και στην Ελληνική ομοσπονδία να συνεργαστούν για το καλό των αθλητών τους και όχι να προσπαθούν να αποποιηθούν τις ευθύνες που έχουν. Προτείνω αρχικά να υπάρχει χρηματικό πρόστιμο στους συγκεκριμένους αθλητές. Σε μια χώρα που το μεγαλύτερο μέρος των νέων είναι άνεργο ή εργάζεται για 500€ το μήνα είναι προκλητικός ο εύκολος πλουτισμός μερικών αθλητών. Ας τους μάθουμε λοιπόν έστω και για ένα μικρό χρονικό διάστημα να ζουν και αυτοί με 500€ το μήνα. Έτσι ώστε να σεβαστούν τους ανθρώπους που είναι γύρω τους αλλά και να εκτιμήσουν τα οφέλη που τους παρέχει ο αθλητισμός/πρωταθλητισμός.
Εν συνεχεία,θα ήταν πολύ καλό ή πολιτεία να τους τιμωρούσε με 24μηνη παροχή κοινωνικών υπηρεσιών. Θα ήταν καλό να μάθουν το πώς θα μπορούσαν να είναι χρήσιμοι στη κοινωνία. Να μάθουν ότι μεταξύ ανθρώπων δεν υπάρχουν διαφορές και ανεξάρτητα το χρώμα τους, το φύλο τους, την εθνικότητα τους είναι όλοι ίσοι. Τέλος, επειδή τοόλο θέμα εντοπίζεται στην έλλειψη παιδείας καλό θα ήταν τα παιδιά αυτά να τα υποχρεώνει το κράτος να ολοκληρώσουν την υποχρεωτική 12ετή εκπαίδευση τους σε όσα δεν το έχουν κάνει και γιατί όχι να τους δίνει κίνητρα για την εισαγωγή τους (μέσω πανελληνίων φυσικά) στη τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Όπως ανέφερα και παραπάνω όλοι μας έχουμε ευθύνες για αυτά τα παιδιά και το θέμα μας δενείναι να τους στερήσουμε τα όνειρα τους αλλά να τους δώσουμε τα κατάλληλα εφόδια. Χρειάζεται σωστές κινήσεις από όλους ώστε η τιμωρία να είναι παραδειγματική αλλά και διαπαιδαγωγική.
- See more at: http://www.thepress.gr/apopseis/ine-ellipsi-pedias/#sthash.XOgVEBQV.dpuf
To περιστατικό του ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ Εργκίν Kάτσε έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από παρόμοια περιστατικά όπως του Κατίδη, του Αθανασιάδη και της Παπαχρήστου που αν δεν παρθούν τα κατάλληλα μέτρα είναι σίγουρο ότι στο μέλλον θα αντιμετωπίσουμε και άλλα.
Είμαι πλέον πεπεισμένος ότι οι συγκεκριμένοι αθλητές είναι ειλικρινείς στις δηλώσεις τους ότι δεν γνώριζαν το τι έκαναν ή έγραψαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν το θεωρώ ως δικαιολογία αλλά δυστυχώς ως την τραγική αλήθεια. Τα παιδιά αυτά είναι αγράμματα, αμόρφωτα και ανιστόρητα. Στο βωμό του εύκολου κέρδους, της φήμης παραμέλησαν και αυτοί αλλά και οι γονείς τους την πνευματική ολοκλήρωση τους.
Σήμερα, δεν γράφω για να δικάσω ή να σταυρώσω αυτά τα παιδιά. Εξάλλου, όλοι μας έχουμε ευθύνες για αυτό το αποτέλεσμα άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο. Το θέμα είναι μέσα από τα λάθη τους και να μάθουν αλλά και να γίνουν παράδειγμα για άλλα παιδιά. Η τιμωρία πρέπει να είναι παραδειγματική και όχι εξοντωτική. Δεν χρειάζεται να διαλύσουμε τα όνειρα αυτών των νέων ανθρώπων αλλά να τους ταρακουνήσουμε, να τους σοκάρουμε. Να τους διδάξουμε, ότι δηλαδή δεν κάναμε ως σήμερα.
Θα πρότεινα λοιπόν, τόσο στις ομάδες όσο και στην Ελληνική ομοσπονδία να συνεργαστούν για το καλό των αθλητών τους και όχι να προσπαθούν να αποποιηθούν τις ευθύνες που έχουν. Προτείνω αρχικά να υπάρχει χρηματικό πρόστιμο στους συγκεκριμένους αθλητές. Σε μια χώρα που το μεγαλύτερο μέρος των νέων είναι άνεργο ή εργάζεται για 500€ το μήνα είναι προκλητικός ο εύκολος πλουτισμός μερικών αθλητών. Ας τους μάθουμε λοιπόν έστω και για ένα μικρό χρονικό διάστημα να ζουν και αυτοί με 500€ το μήνα. Έτσι ώστε να σεβαστούν τους ανθρώπους που είναι γύρω τους αλλά και να εκτιμήσουν τα οφέλη που τους παρέχει ο αθλητισμός/πρωταθλητισμός.
Εν συνεχεία,θα ήταν πολύ καλό ή πολιτεία να τους τιμωρούσε με 24μηνη παροχή κοινωνικών υπηρεσιών. Θα ήταν καλό να μάθουν το πώς θα μπορούσαν να είναι χρήσιμοι στη κοινωνία. Να μάθουν ότι μεταξύ ανθρώπων δεν υπάρχουν διαφορές και ανεξάρτητα το χρώμα τους, το φύλο τους, την εθνικότητα τους είναι όλοι ίσοι. Τέλος, επειδή τοόλο θέμα εντοπίζεται στην έλλειψη παιδείας καλό θα ήταν τα παιδιά αυτά να τα υποχρεώνει το κράτος να ολοκληρώσουν την υποχρεωτική 12ετή εκπαίδευση τους σε όσα δεν το έχουν κάνει και γιατί όχι να τους δίνει κίνητρα για την εισαγωγή τους (μέσω πανελληνίων φυσικά) στη τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Όπως ανέφερα και παραπάνω όλοι μας έχουμε ευθύνες για αυτά τα παιδιά και το θέμα μας δενείναι να τους στερήσουμε τα όνειρα τους αλλά να τους δώσουμε τα κατάλληλα εφόδια. Χρειάζεται σωστές κινήσεις από όλους ώστε η τιμωρία να είναι παραδειγματική αλλά και διαπαιδαγωγική.
- See more at: http://www.thepress.gr/apopseis/ine-ellipsi-pedias/#sthash.XOgVEBQV.dpuf
To περιστατικό του ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ Εργκίν Kάτσε έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από παρόμοια περιστατικά όπως του Κατίδη, του Αθανασιάδη και της Παπαχρήστου που αν δεν παρθούν τα κατάλληλα μέτρα είναι σίγουρο ότι στο μέλλον θα αντιμετωπίσουμε και άλλα.
Είμαι πλέον πεπεισμένος ότι οι συγκεκριμένοι αθλητές είναι ειλικρινείς στις δηλώσεις τους ότι δεν γνώριζαν το τι έκαναν ή έγραψαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν το θεωρώ ως δικαιολογία αλλά δυστυχώς ως την τραγική αλήθεια. Τα παιδιά αυτά είναι αγράμματα, αμόρφωτα και ανιστόρητα. Στο βωμό του εύκολου κέρδους, της φήμης παραμέλησαν και αυτοί αλλά και οι γονείς τους την πνευματική ολοκλήρωση τους.
Σήμερα, δεν γράφω για να δικάσω ή να σταυρώσω αυτά τα παιδιά. Εξάλλου, όλοι μας έχουμε ευθύνες για αυτό το αποτέλεσμα άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο. Το θέμα είναι μέσα από τα λάθη τους και να μάθουν αλλά και να γίνουν παράδειγμα για άλλα παιδιά. Η τιμωρία πρέπει να είναι παραδειγματική και όχι εξοντωτική. Δεν χρειάζεται να διαλύσουμε τα όνειρα αυτών των νέων ανθρώπων αλλά να τους ταρακουνήσουμε, να τους σοκάρουμε. Να τους διδάξουμε, ότι δηλαδή δεν κάναμε ως σήμερα.
Θα πρότεινα λοιπόν, τόσο στις ομάδες όσο και στην Ελληνική ομοσπονδία να συνεργαστούν για το καλό των αθλητών τους και όχι να προσπαθούν να αποποιηθούν τις ευθύνες που έχουν. Προτείνω αρχικά να υπάρχει χρηματικό πρόστιμο στους συγκεκριμένους αθλητές. Σε μια χώρα που το μεγαλύτερο μέρος των νέων είναι άνεργο ή εργάζεται για 500€ το μήνα είναι προκλητικός ο εύκολος πλουτισμός μερικών αθλητών. Ας τους μάθουμε λοιπόν έστω και για ένα μικρό χρονικό διάστημα να ζουν και αυτοί με 500€ το μήνα. Έτσι ώστε να σεβαστούν τους ανθρώπους που είναι γύρω τους αλλά και να εκτιμήσουν τα οφέλη που τους παρέχει ο αθλητισμός/πρωταθλητισμός.
Εν συνεχεία,θα ήταν πολύ καλό ή πολιτεία να τους τιμωρούσε με 24μηνη παροχή κοινωνικών υπηρεσιών. Θα ήταν καλό να μάθουν το πώς θα μπορούσαν να είναι χρήσιμοι στη κοινωνία. Να μάθουν ότι μεταξύ ανθρώπων δεν υπάρχουν διαφορές και ανεξάρτητα το χρώμα τους, το φύλο τους, την εθνικότητα τους είναι όλοι ίσοι. Τέλος, επειδή τοόλο θέμα εντοπίζεται στην έλλειψη παιδείας καλό θα ήταν τα παιδιά αυτά να τα υποχρεώνει το κράτος να ολοκληρώσουν την υποχρεωτική 12ετή εκπαίδευση τους σε όσα δεν το έχουν κάνει και γιατί όχι να τους δίνει κίνητρα για την εισαγωγή τους (μέσω πανελληνίων φυσικά) στη τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Όπως ανέφερα και παραπάνω όλοι μας έχουμε ευθύνες για αυτά τα παιδιά και το θέμα μας δενείναι να τους στερήσουμε τα όνειρα τους αλλά να τους δώσουμε τα κατάλληλα εφόδια. Χρειάζεται σωστές κινήσεις από όλους ώστε η τιμωρία να είναι παραδειγματική αλλά και διαπαιδαγωγική.
- See more at: http://www.thepress.gr/apopseis/ine-ellipsi-pedias/#sthash.XOgVEBQV.dpuf

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…