Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είναι θέμα DNA τελικά...


Η αλήθεια είναι ότι διάβασα το κείμενο της κόρης του Μιχαλολιάκου με μεγάλη περιέργεια και με περισσή προσοχή. Θα μου πείτε ότι είναι ένα κείμενο που απευθύνεται σε συγκεκριμένο ακροατήριο. Δεν είναι όμως το κείμενο και το τι θέλει να πει σε συγκεκριμένους ανθρώπους. Η ουσία αυτού του κείμενου μας δείχνει τον διαφορετικό τρόπο σκέψης αριστεράς και δεξιάς. Μας δείχνει όχι μόνο την ιδεολογική αντίθεση αλλά και το διαφορετικό DNA των ανθρώπων τους.

Το DNA καθορίζει συγκεκριμένες γενετικές επιλογές, κάτι που έδωσε την δυνατότητα στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα την γενετική της ζωής και την κληρονόμηση ορισμένων χαρακτηριστικών. Δεν είμαι γενετιστής, ούτε βιολόγος όμως η κληρονόμηση της ιστορίας έδωσε στο καθένας μας τα πολιτικά χαρακτηριστικά που τον διακρίνουν. Οι μάχες ή αγώνες, οι ιστορίες διαμόρφωσαν την πολιτική μας ταυτότητα. Θα πρέπει αρχικά να δηλώσω ότι δεν ταυτίζω τη Χρυσή Αυγή με τα υπόλοιπα δεξιά κόμματα. Η Χρυσή Αυγή είναι σάρκα εκ της σαρκώς της δεξιάς παράταξης. Εκεί ήταν το καταφύγιο της. Στελέχη της σημερινής Ν.Δ. προφύλαγαν τους σημερινούς δολοφόνους της Χ.Α. Μέσα από το δεξιό παρακράτος προέκυψε η Χ.Α. Ομοϊδεάτες τους ήταν αυτοί που σκότωσαν τον Λαμπράκη, τον Τεμπονέρα. Μέσα από αυτό το χώρο έδρασαν οι Κένταυροι και οι Ρέϊντζερ. Μέσα από αυτό το χώρο προέκυψαν οι ζαρντινιέρες. Αυτοί λοιπόν εκθρέψαν το αυγό του φιδιού. Μπορεί να μην είναι το ίδιο αλλά δεν φρόντισαν ποτέ να απομονώσουν αυτά τα στοιχεία μέσα από τους κόλπους τους.

 «Αναρωτήσου λοιπόν αν είσαι έτοιμος να πας φυλακή ενώ είσαι αθώος μόνο και μόνο επειδή είσαι εθνικιστής. Αναρωτήσου αν είσαι έτοιμος να πεθάνεις γι αυτά που πιστεύεις χωρίς όμως να γίνεις ήρωας με δόξες και τιμές». Η κόρη λοιπόν του «αρχηγού» ρωτάει τους ομοϊδεάτες κάτι που στην αριστερά ήταν τρόπο ζωής. Και συνεχίζει λέγοντας «Αναρωτήσου αν μπορείς να τα χάσεις όλα μα όλα για μια ιδέα, τη δική μας Ιδέα. Απλά αναρωτήσου και διάλεξε. Μπορείς να είσαι ένας από εμάς; Μπορείς να ζεις μόνο για μια Ιδέα; Εγώ μπορώ. Εμείς μπορούμε. ΕΣΥ»; Το dna τους δεν γνωρίζει τη είναι να διώκεσαι, τι είναι να συκοφαντείσαι εσύ και η οικογένεια σου. Δεν έχουν αποκτήσει αντισώματα σε αυτές τις παθογένειες. Λειτουργούσαν πάντα με την εύνοια του κράτους ή μέσα εγχώριες ελίτ. Όσο λοιπόν και αν προσπαθεί η κόρη του Μιχαλολιάκου με αυτό το κείμενο ή Κασιδιάρης και ο Λαγός με απειλές προς όλους δεν θα καταφέρουν τίποτα μετά από 1 ώρα στην ασφάλεια τα μέλη της θα τα μαρτυρήσουν όλα. Δοσίλογοι, χωρίς πιστεύω, χωρίς ιδεολογία τσιράκια κάποιων. Φονικά εργαλεία στα μεγάλα σχέδια του συστήματος. Αχυράνθρωποι.

Στο DNA της αριστεράς κύριοι της Χ.Α. θα βρείτε ανθρώπους που έχουν μπολιαστεί από τις αξίες και τα ιδανικά των αγώνων τους. Άνθρωποι που για ένα διαψευσμένο όνειρο, για μια ματαιωμένη ελπίδα έδωσαν τη ζωή τους. Μια αριστερά που σταυρώθηκε στα Μακρονήσια της πατρίδας και βασανίστηκε στο κολαστήριο της Μπουμπουλίνας. Η αριστερά απεικονίστηκε στο ήθος των απλών ανθρώπων που πίστεψαν σ’ αυτήν και θυσιάστηκαν για τα ευγενικά ιδανικά της, ανθρώπους όπως ο Λαμπράκης, Ο Μπελογιάννης, Ο Τεμπονέρας. Την αριστερά την εξύψωσαν άνθρωποι που δεν φόρεσαν ποτε κουκούλες αντιθέτως εξορίστηκαν από αυτούς.κουκούλες αντιθέτως εξορίστηκαν από αυτούς.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…