Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΜΑΣ ΠΕΡΝΑΝΕ ΓΙΑ ΧΑΖΟΥΣ...

Τελικά πρέπει να είμαστε χαζοί.Δεν ξέρω πως αλλιώς θα μπορούσα να δικαιολογήσω την χθεσινή παρέμβαση του Κ.Καραμανλή και να λέει αυτά που λέει.
Από την μία δεν διώχνει από την κυβέρνηση τον Σ.Τσιτουρίδη μετά από τα σκάνδαλα που έχουν βγει στη φόρα τον τελευταίο καιρό με τα ομόλογα.Αλλά από την άλλη μιλάει για μηδενική ανοχή στη διαφθορά.Μηδενική ανοχή σε τι;Μάλλον στην ελεύθερη σκέψη και βούληση.
Η κυβέρνηση που κάποτε μίλαγε για τη διαφθορά του κράτους τώρα έχει πάρει στα χέρια του την κουτάλα.Όλοι αυτοί οι βουλευτές που για μια 20ετία ήταν στην αντιπολίτευση έπρεπε κάπως να ξεπληρώσουν τους χορηγούς τους.Τελικά το σύνθημα «ο λαός δεν ξεχνά τη σημαίνει δεξιά» λέει πολλά.Έτος 1991, κυβέρνηση Ν.Δ σκάνδαλα,αστυνομοκρατία,απεργίες κτλ.Σήμερα, 2007 κυβέρνηση Ν.Δ. μια από τα ίδια..Είναι η μοναδική κυβέρνηση που μίλησε για τόσες μεταρρυθμίσεις και εν τέλη δεν έχει καταφέρει να κάνει ούτε μία.
Φυσικά,το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν πάει προς το καλύτερο.Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. προσπαθεί να επανακάμψει από την περίοδο 1996-2004.Μία περίοδο που το έκανε να χάσει και την παραμικρή του επαφή με τον λαό.Έπαψε να είναι κίνημα,να υπερασπίζεται τον μη προνομιούχο.Τώρα προσπαθεί να επανακάμψει όμως τα υπολείμματα του εκσυγχρονισμού είναι ακόμα πολλά μέσα στο κόμμα.
Επομένως, και σε ένα μήνα να γίνουν εκλογές όποιος και να κερδίσει,ο λαός θα φάει μια από τα ίδια.Ίσως αυτή τη φορά να μην τους αφήσουμε να μας περνούν για χαζούς,ας κάνουμε από μόνοι μας τους χαζούς...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…