Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νέα άρση του ασύλου στο ΑΠΘ...


https://blogger.googleusercontent.com/tracker/849497162816543250-4076410600446908618?l=fimotro.blogspot.com

Άνδρες των ειδικών δυνάμεων ασφαλείας επενέβησαν χθες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μετά από αίτημα των πρυτανικών αρχών, όταν ομάδα εξωπανεπιστημιακών εισήλθε στους χώρους του, καταστρέφοντας τις πύλες εισόδου της Πανεπιστημιούπολης.Περίπου 30 άτομα, που έφεραν φορητή γεννήτρια ρεύματος και ηλεκτρικά σιδεροπρίονα, απείλησαν τους υπαλλήλους φύλαξης και κατέστρεψαν, αρχικά, τις μπάρες εισόδου του Πανεπιστημίου επί της οδού Αγίου Δημητρίου και στη συνέχεια αυτές της εισόδου επί της Εγνατίας.Η ομάδα επιχείρησε να εισέλθει στο κτήριο διοίκησης του Πανεπιστημίου, αλλά μετά την επέμβαση των ειδικών δυνάμεων ασφαλείας απωθήθηκε εκτός πανεπιστημίου. Ωστόσο, ύστερα από την αποχώρηση των δυνάμεων ασφαλείας, άλλη ομάδα εξωπανεπιστημιακών εισήλθε στο κτήριο διοίκησης, το οποίο έθεσε υπό κατάληψη.Όπως δήλωσε στο ΑΠΕ ο πρύτανης του ΑΠΘ Αναστάσιος Μάνθος, για την παρέμβαση των δυνάμεων ασφαλείας δεν απαιτείται πλέον προηγούμενη απόφαση του πρυτανικού συμβουλίου, καθώς βρίσκονται σε ισχύ δύο πάγιες και ομόφωνες αποφάσεις της Συγκλήτου (τον Ιούνιο του 2008 και το Δεκέμβριο του 2009), σύμφωνα με τις οποίες προβλέπεται η άμεση προστασία των ανθρώπων και των υποδομών του πανεπιστημίου από δημόσιες δυνάμεις, όταν αυτοί δέχονται απειλές ή επίθεση και όταν επιχειρούνται καταστροφές.«Το άσυλο αφορά την προστασία της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, όχι καταστροφές» είπε, ενώ σχετικά με την κατάληψη του κτηρίου διοίκησης ανέφερε ότι, αποτελεί πλημμέλημα και γι' αυτό δεν προβλέπεται παρόμοια παρέμβαση.

by fimotro

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…