Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νέα άρση του ασύλου στο ΑΠΘ...


https://blogger.googleusercontent.com/tracker/849497162816543250-4076410600446908618?l=fimotro.blogspot.com

Άνδρες των ειδικών δυνάμεων ασφαλείας επενέβησαν χθες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μετά από αίτημα των πρυτανικών αρχών, όταν ομάδα εξωπανεπιστημιακών εισήλθε στους χώρους του, καταστρέφοντας τις πύλες εισόδου της Πανεπιστημιούπολης.Περίπου 30 άτομα, που έφεραν φορητή γεννήτρια ρεύματος και ηλεκτρικά σιδεροπρίονα, απείλησαν τους υπαλλήλους φύλαξης και κατέστρεψαν, αρχικά, τις μπάρες εισόδου του Πανεπιστημίου επί της οδού Αγίου Δημητρίου και στη συνέχεια αυτές της εισόδου επί της Εγνατίας.Η ομάδα επιχείρησε να εισέλθει στο κτήριο διοίκησης του Πανεπιστημίου, αλλά μετά την επέμβαση των ειδικών δυνάμεων ασφαλείας απωθήθηκε εκτός πανεπιστημίου. Ωστόσο, ύστερα από την αποχώρηση των δυνάμεων ασφαλείας, άλλη ομάδα εξωπανεπιστημιακών εισήλθε στο κτήριο διοίκησης, το οποίο έθεσε υπό κατάληψη.Όπως δήλωσε στο ΑΠΕ ο πρύτανης του ΑΠΘ Αναστάσιος Μάνθος, για την παρέμβαση των δυνάμεων ασφαλείας δεν απαιτείται πλέον προηγούμενη απόφαση του πρυτανικού συμβουλίου, καθώς βρίσκονται σε ισχύ δύο πάγιες και ομόφωνες αποφάσεις της Συγκλήτου (τον Ιούνιο του 2008 και το Δεκέμβριο του 2009), σύμφωνα με τις οποίες προβλέπεται η άμεση προστασία των ανθρώπων και των υποδομών του πανεπιστημίου από δημόσιες δυνάμεις, όταν αυτοί δέχονται απειλές ή επίθεση και όταν επιχειρούνται καταστροφές.«Το άσυλο αφορά την προστασία της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, όχι καταστροφές» είπε, ενώ σχετικά με την κατάληψη του κτηρίου διοίκησης ανέφερε ότι, αποτελεί πλημμέλημα και γι' αυτό δεν προβλέπεται παρόμοια παρέμβαση.

by fimotro

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές…

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …