Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γ. Παπανδρέου: «Έλληνας και γεννιέσαι, και γίνεσαι»


Κανένας μετανάστης χωρίς νόμιμα χαρτιά δεν θα μπορεί να πάρει ιθαγένεια, τόνισε ο Πρωθυπουργός κατά την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για τη μεταναστευτική πολιτική, μετά από αίτημα του προέδρου του ΛΑΟΣ.

Απαντώντας στις επικρίσεις που διατυπώθηκαν για το προωθούμενο νομοσχέδιο για την απόδοση ιθαγένειας στους μετανάστες καθώς για το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις δημοτικές εκλογές, τόνισε πως ένα τέτοιο ζήτημα «δεν νοείται να γίνεται αντικείμενο σκόπιμης παραπληροφόρησης». Επιπλέον, έκανε λόγο για φαντάσματα επερχόμενης αλλοίωσης του έθνους.

Διαβεβαίωσε μάλιστα πως με το νομοσχέδιο ενδυναμώνει την αποτροπή της λαθρομετανάστευσης.

Εξηγώντας τη σημασία του νομοσχεδίου, επισήμανε πως η άρνηση στην ομαλή και πλήρη ένταξη των μεταναστών οδηγεί στην απομόνωση και η αδιαφορία στην γκετοποίηση.

«Δίνουμε προοπτική στους μετανάστες που ζουν μακροχρόνια στη χώρα … το νομοσχέδιο μας δίνει την ευκαιρία να σχεδιάσουμε ένα μέλλον ασφάλειας, κοινωνικής συνοχής».

Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου επισήμανε πως το κυβερνών κόμμα με το νομοσχέδιο βάζει τέλος στην αδιαφάνεια στην απονομή ιθαγένειας, η οποία όπως σημείωσε είχε καταλήξει να είναι ρουσφετολογικό προνόμιο.

Αναφερόμενος στην απονομή πολιτικών δικαιωμάτων στους μετανάστες, επέκρινε την προηγούμενη κυβέρνηση για ατολμία.

Ο Πρωθυπουργός έκανε επίσης ειδική αναφορά στη φράση του πατέρα του και ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», η οποία, όπως επεσήμανε, παραποιείται.

«Η Ελλάδα ανήκει όντως στους Έλληνες», τόνισε και πρόσθεσε: «Ποιοι δικαιούνται όμως να είναι Έλληνες;…Έλληνας και γεννιέσαι και γίνεσαι».

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…