Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γ. Παπανδρέου: «Έλληνας και γεννιέσαι, και γίνεσαι»


Κανένας μετανάστης χωρίς νόμιμα χαρτιά δεν θα μπορεί να πάρει ιθαγένεια, τόνισε ο Πρωθυπουργός κατά την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για τη μεταναστευτική πολιτική, μετά από αίτημα του προέδρου του ΛΑΟΣ.

Απαντώντας στις επικρίσεις που διατυπώθηκαν για το προωθούμενο νομοσχέδιο για την απόδοση ιθαγένειας στους μετανάστες καθώς για το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις δημοτικές εκλογές, τόνισε πως ένα τέτοιο ζήτημα «δεν νοείται να γίνεται αντικείμενο σκόπιμης παραπληροφόρησης». Επιπλέον, έκανε λόγο για φαντάσματα επερχόμενης αλλοίωσης του έθνους.

Διαβεβαίωσε μάλιστα πως με το νομοσχέδιο ενδυναμώνει την αποτροπή της λαθρομετανάστευσης.

Εξηγώντας τη σημασία του νομοσχεδίου, επισήμανε πως η άρνηση στην ομαλή και πλήρη ένταξη των μεταναστών οδηγεί στην απομόνωση και η αδιαφορία στην γκετοποίηση.

«Δίνουμε προοπτική στους μετανάστες που ζουν μακροχρόνια στη χώρα … το νομοσχέδιο μας δίνει την ευκαιρία να σχεδιάσουμε ένα μέλλον ασφάλειας, κοινωνικής συνοχής».

Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου επισήμανε πως το κυβερνών κόμμα με το νομοσχέδιο βάζει τέλος στην αδιαφάνεια στην απονομή ιθαγένειας, η οποία όπως σημείωσε είχε καταλήξει να είναι ρουσφετολογικό προνόμιο.

Αναφερόμενος στην απονομή πολιτικών δικαιωμάτων στους μετανάστες, επέκρινε την προηγούμενη κυβέρνηση για ατολμία.

Ο Πρωθυπουργός έκανε επίσης ειδική αναφορά στη φράση του πατέρα του και ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», η οποία, όπως επεσήμανε, παραποιείται.

«Η Ελλάδα ανήκει όντως στους Έλληνες», τόνισε και πρόσθεσε: «Ποιοι δικαιούνται όμως να είναι Έλληνες;…Έλληνας και γεννιέσαι και γίνεσαι».

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές…

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …