ΧΑΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ... Τις τελευταίες μέρες όλοι γίναμε μάρτυρες της πιο μαύρης μέρας στον ελληνικό αθλητισμό.Όλοι μείναμε παγωμένοι,σαστισμένοι και το μόνο που έβγαινε από το στόμα μας ήταν ένα τεράστιο γιατί .Γιατί να σκοτώνονται,γιατί να θυσιάζουν τα νιάτα τους,γιατί δεν σκέφτονται τους δικούς τους ανθρώπους.Γιατί,γιατί,γιατί.... Φυσικά πολλοί πέσαν πάνω από αυτό το γεγονός σαν τα κοράκια για να πάρουν λίγα λεπτά δημοσιότητας.Από τα κανάλια περάσαν δημοσιογράφοι,πολιτικοί,δικαστές δηλαδή ότι χειρότερο έχει να επιδείξει το σάπιο σύστημα αυτής της χώρας.Ειπώθηκαν λόγια πολλά.Μίλησαν για νόμους,μίλησαν για κάμερες,για μέτρα και πολλά άλλα. Φυσικά κανείς δεν είδε την ουσία,κανείς δεν μίλησε για τους πραγματικά υπεύθυνους λες και όλοι αυτοί ζουν σε έναν άλλο κόσμο.Κανείς μας δεν είναι αθώος σε αυτή την ιστορία.Όλοι συνυπεύθυνοι σε αυτό το θάνατο σε αυτή την τραγωδία.Όλοι είπαμε «τι κρίμα» και αλλάξαμε κανάλι για να γυρίσουμε στη μίζερη καθημερινότητα που απλόχερα μας ...
"Αφήστε ήσυχους αυτούς που γεννιούνται! Μεριάστε να μεγαλώσουν. Μην τα 'χετε σκεφτεί όλα γι' αυτούς. Μην τους διαβάζετε το ίδιο βιβλίο. Αφήστε τους ν' ανακαλύψουν την αυγή Και να δώσουν όνομα στα φιλιά τους. Θέλω να κουραστείς μαζί μου Για κάθε τι ωραίο. Για καθετί που μας γερνάει. Για καθετί που το' χουν έτοιμο. Για να κουράσουν τους άλλους. Ας κουραστούμε μ' αυτό που σκοτώνει Και μ΄ αυτό που δεν θέλει να πεθάνει". Pablo Neruda

Σχόλια