Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μ.Κ.Ο. Χρυσές επιχορηγήσεις επί υφυπουργίας Στυλιανίδη..


Στελέχη της Ν.Δ. και φίλοι βρίσκονται πίσω από τις ΜΚΟ με τις μεγαλύτερες χρηματοδοτήσεις, σύμφωνα με τα στοιχεία της τελευταίας πενταετίας, που έχει η αρμόδια διεύθυνση του υπουργείου Εξωτερικών. Η οργάνωση «Ευρωπαϊκή Προοπτική», δημιούργημα του Παντελή Σκλια, στενού φίλου και συνεργάτη του πρώην υφυπουργού Εξωτερικών και αρμόδιου για τις ΜΚΟ, Ευριπίδη Στυλιανίδη, έλαβε περισσότερα από πέντε εκατομμύρια ευρώ σε τρία χρόνια. Ο-επίσης- φίλος του... υφυπουργού, καθηγητής του Δημοσίου Δικαίου, Σπύρος Φλογαΐτης, εξασφάλισε 2.053.000 ευρώ για τη ΜΚΟ του (στην οποία δήλωνε ότι εργαζόταν ο Ευρ. Στυλιανίδης, στο βιογραφικό του), ενώ η ΜΚΟ της Εκκλησίας «Αλληλεγγύη» χρηματοδοτήθηκε με περισσότερα από 3 εκατομμύρια ευρώ για το ίδιο διάστημα, παρά τις δημόσιες κατηγορίες που είχαν αρχίσει να διατυπώνονται σε βάρος της.
Η διάθεση μέρους του ΑΕΠ για ανθρωπιστική και αναπτυξιακή δράση, στις χώρες που υποφέρουν, αποτελεί εδώ και μερικά χρόνια υποχρέωσή μας ως χώρας της Ε.Ε. Τα ποσά που δίνονται ετησίως δεν είναι τεράστια. Οι αμφιβολίες που υπάρχουν αφορούν το εάν κατευθύνονται εκεί που υπάρχουν πραγματικές ανάγκες, καθώς για πολλούς εκπροσώπους του ελληνικού δαιμονίου οι ΜΚΟ έχουν γίνει επάγγελμα.
Το έργο των περισσοτέρων δεν ελέγχεται και συχνά η αποτελεσματικότητα και η διαφάνεια αφήνονται στη διακριτική τους ευχέρεια. Όσο για το είδος της ελληνικής ανθρωπιστικής βοήθειας; Σε πολλές περιπτώσεις δεν πρόκειται για το αναμενόμενο: δηλαδή επισιτιστική και φαρμακευτική βοήθεια στους λαούς που χειμάζονται και πραγματικά αναπτυξιακά έργα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΥΠΕΞ, έχουμε «ταράξει» διάφορους λαούς στα σεμινάρια: «Εκπαίδευση εμπειρογνωμόνων στη χρηστή διακυβέρνηση στο Σουδάν», «Εκπόνηση σχεδίων για την προώθηση κοινωνικά δίκαιου τουρισμού στη Συρία» και «Παροχή ψυχολογικής υποστήριξης στο Πακιστάν», είναι μερικές από τις δράσεις των ΜΚΟ που χρηματοδοτήθηκαν αδρά από τη Ν.Δ. την τελευταία πενταετία.
Επίσης, παρ' ότι σχεδόν όλες οι ΜΚΟ που χαρακτηρίστηκαν «πράσινες» σταμάτησαν να χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση Καραμανλή και τη θέση τους πήραν οι «γαλάζιες», υπάρχουν και κάποιες που διατηρούν εξίσου φιλικές σχέσεις με τις δύο κυβερνήσεις, εξασφαλίζοντας μόνιμη και σταθερή παρουσία. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις: το Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου, του Δ. Τσάτσου, η HUMANET, της αδελφής και του γαμπρού του πρώην υφυπουργού Περιβάλλοντος, Στ. Καλογιάννη, και η IOCC, με την οποία πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά πράγματα ο Αλεξ Ρόντος, φίλος και πρώην συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου.
Οι χρυσές ΜΚΟ
Η ΜΚΟ «Ευρωπαϊκή Προοπτική» έλαβε 5.693.000 ευρώ, από τα οποία τα 5.064.000 στην περίοδο 2005-2007. Ο συνεργάτης του Ευρ. Στυλιανίδη, επικεφαλής και δημιουργός της ΜΚΟ, φρόντισε να βγάλει το όνομά του από την ταυτότητά της, καθώς το 2007 έγινε γραμματέας Νέας Γενιάς. Εκεί τον τοποθέτησε και πάλι ο φίλος του από τα χρόνια της ΟΝΝΕΔ, όταν έγινε υπουργός Παιδείας. Τα χρήματα που πήρε η «Ευρωπαϊκή Προοπτική», σύμφωνα με τα όσα δηλώνει επισήμως στο ΥΠΕΞ, τα διέθεσε για διάφορα έργα, όπως «μεταφορά τεχνογνωσίας για ανάπτυξη της κοινωνικής επιχειρηματικότητας», «υποστήριξη επιστροφής προσφύγων από το Κοσσυφοπέδιο», αλλά και «ανασυγκρότηση κοινωνικών δομών και παροχή ψυχολογικής υποστήριξης στο Πακιστάν». Βασικό πεδίο δράσης της είναι οι χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Η ΜΚΟ «Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου» του καθηγητή Σπ. Φλογαΐτη πήρε 2.053.000 ευρώ για έργα όπως «επιμόρφωση νομικών για το κράτος δικαίου στο Αζερμπαϊτζάν», «παράρτημα της ΜΚΟ στο Ιράν», «εκπαίδευση δικαστών στη Νότια Αφρική», «εκπαίδευση στη χρηστή διακυβέρνηση στο Σουδάν» για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αμερική, την Ευρώπη, την Ασία, την Ωκεανία και την Αφρική κ.ά. Πολλά από αυτά πραγματοποιήθηκαν στη Ροδόπη.
Η ΜΚΟ «Αλληλεγγύη», κάτω από την ομπρέλα της Εκκλησίας, με διευθυντή τον Δ. Φουρλεμάδη, εξασφάλισε περισσότερα από 3 εκατομμύρια ευρώ για τα οποία κλήθηκε να λογοδοτήσει έπειτα από καταγγελίες που έγιναν. Τα δικαιολογητικά που έφερε στο ΥΠΕΞ δεν κρίθηκαν ικανοποιητικά και ανάγκασαν την τότε υπ. Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη να παραπέμψει την υπόθεση στη Δικαιοσύνη.
Ο διευθυντής της «Αλληλεγγύης» Δ. Φουρλεμάδης έδειχνε μια προτίμηση στην έδρα του αρμόδιου υφυπουργού για την προμήθεια της επισιτιστικής βοήθειας, ενώ μαζί είχαν επισκεφτεί καταυλισμούς Ποντίων στη Ροδόπη, όπου μοίρασαν τόνους τρόφιμα.
Παρά τον εξοβελισμό των χαρακτηρισμένων «πράσινων» ΜΚΟ, το «Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου» του συνταγματολόγου και πρώην ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Δ. Τσάτσου, δεν κόπηκε από τις χρηματοδοτήσεις. Επί Ν.Δ. έλαβε 1.198.000 ευρώ για: «δράσεις ευαισθητοποίησης για την υποστήριξη των μεταρρυθμίσεων στο θέμα της ασφάλειας στην Αρμενία», «εκπαίδευση εμπειρογνωμόνων στη χρηστή διακυβέρνηση στο Σουδάν», «υποστήριξη σε θέματα διαμόρφωσης πολιτικών και εφαρμογής τους στο Κιριμπάτι και στην Τζαμάικα», «εκπόνηση σχεδίου και εφαρμογή δράσεων για την προώθηση κοινωνικά δίκαιου τουρισμού στη Συρία», «πρόγραμμα εκπαίδευσης δικαστών στη Νότια Αφρική» κ.ά.
Εντύπωση κάνει και η χρηματοδότηση της ΜΚΟ του Αλ. Ρόντου (όχι με υπέρογκα ποσά) για έργα στη Γεωργία, όπου εργαζόταν ως σύμβουλος του προέδρου της χώρας.

Ρεπορτάζ : Βασιλική Σιούτη
(από την Ελευθεροτυπία)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές…

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …