Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΝΑΤΟ: "ΚΑΝΑΜΕ ΛΑΘΟΣ... "


Μπορεί να διακηρύσσουν σε όλους τους τόνους οι ΑμερικανοΝΑΤΟϊκοί της ISAF ότι σκοπός τους είναι να μην προκαλούν απώλειες αμάχων κατά τις επιχειρήσεις τους και να το επαναλαμβάνουν εμφατικά, στην πράξη όμως αυτό δεν τηρείται. Το αίμα αμάχων ρέει σχεδόν καθημερινά, και ευθύνονται και άλλοι γι' αυτό πλην του ΝΑΤΟ... Στη νότια επαρχία Ουρουζγκάν, βόρεια της Χελμάντ, 27 άμαχοι, γυναίκες και παιδιά στην πλειονότητά τους, σκοτώθηκαν όταν η αυτοκινητοπομπή με την οποία ταξίδευαν προς τη γειτονική επίσης επαρχία Κανταχάρ βομβαρδίστηκε από ΝΑΤΟϊκά αεροσκάφη. Λίγες ώρες αργότερα, στην επαρχία Ναγκαρχάρ στο ανατολικό Αφγανιστάν, βομβιστής αυτοκτονίας σκότωσε τουλάχιστον 15 ανθρώπους, μαζί με τον κύριο στόχο του, τον πρώην μουτζαχεντίν πολέμαρχο και κατοπινό γενικό υπεύθυνο υποθέσεων προσφύγων της περιοχής, Μοχάμεντ Χατζί Ζαμάν. Η αφγανική κυβέρνηση διαμαρτυρήθηκε, καταδικάζοντας τον φονικό βομβαρδισμό, χαρακτηρίζοντάς τον «αδικαιολόγητο». Το ΝΑΤΟ παραδέχτηκε ότι «έκανε λάθος», ότι οι πιλότοι των αεροσκαφών νόμισαν πως είχαν να κάνουν με κομβόι ανταρτών οι οποίοι πήγαιναν να ενισχύσουν τις τάξεις των Ταλιμπάν, και ανακοίνωσε ότι ξεκινά έρευνα για το τραγικό συμβάν. Ο ανώτατος διοικητής της στρατιωτικής δύναμης της ISAF, στρατηγός Στάνλεϊ Μακ Κρίσταλ, επισκέφθηκε τον Αφγανό πρόεδρο Χαμίντ Καρζάι για να του διατυπώσει αυτοπροσώπως τις ΝΑΤΟϊκές απολογίες... Το μόνο που δεν έχει γίνει γνωστό είναι αν τα "συγχωροχάρτια" δεν είναι μόνο προνόμιο του πάπα, αλλά τα δίνουν και Αφγανοί πρόεδροι επί ΝΑΤΟΥ "κρεμάμενοι"...


by fimotro

https://blogger.googleusercontent.com/tracker/849497162816543250-6708960160620631538?l=fimotro.blogspot.com

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…