Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΔΑΝ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ Μ.Μ.Ε


Η χθεσινή 24ωρη απεργία παρέλυσε την Ελλάδα, με δεκάδες χιλιάδες απεργούς να συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα κυβερνητικά μέτρα αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης. Ωστόσο, την ίδια ακριβώς ώρα που η Ελλάδα βιώνει μία απεργία με μεγάλη συμμετοχή κι ενώ η Αθήνα «είδε» μία σχετικά ογκώδη πορεία, συγκριτικά πάντα με άλλες αντίστοιχες, τα διεθνή ΜΜΕ προβάλλουν ως πρώτο θέμα και κυρίαρχο, όχι τη συμμετοχή του λαού στις ξεχωριστές πορείες και συγκεντρώσεις, αλλά τα ελάχιστα επεισόδια. Είναι αλήθεια ότι η χθεσινή, 24ωρη γενική απεργία προκάλεσε ακυρώσεις πτήσεων και των περισσότερων δρομολογίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ενώ δεν λειτούργησε καμία δημόσια υπηρεσία και ότι, κατά το συλλαλητήριο, σημειώθηκαν μικρο επεισόδια με νεαρούς που πετούσαν πέτρες σε βάρος της αστυνομίας, η οποία απάντησε κάνοντας χρήση χημικών. Το αποτέλεσμα ήταν το αμερικάνικο CNN, για παράδειγμα, γνωστό για την… λατρεία του στα επεισόδια εν Ελλάδι - το οποίο,για αντίστοιχα άλλα έχει τηρήσει σιγή ιχθύος κατά το παρελθόν - όχι απλώς να αναγάγει σαν κεντρικό θέμα την απεργία στη χώρα μας, αλλά πολύ περισσότερο να δίνει μια πλασματική εικόνα των επεισοδίων. Το ρεπορτάζ του αμερικάνικου καναλιού αναφέρει βόμβες μολότοφ ενώ αποδεδειγμένα εκτοξεύθηκε μόνο μία, δακρυγόνα και συλλήψεις. Τα στοιχεία εμφανίζουν ιδιαίτερα περιορισμένη χρήση δακρυγόνων ενώ όσον αφορά στις συλλήψεις έχουν γίνει μόλις τρεις και μία προσαγωγή. Γενικά, το CNN μεταφέρει ένα κλίμα πολέμου το οποίο όμως στη συγκεκριμένη φάση δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την πραγματικότητα. Πάντως στις εκτιμήσεις τους για τη συμμετοχή στην απεργία το αμερικάνικο δίκτυο είναι πιο ρεαλιστικό: Υπολογίζει ότι περίπου 35.000 - 50.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στο κέντρο της πρωτεύουσας και 2.500.000 πολίτες δεν πήγαν στην εργασία τους. Το πρακτορείο REUTERS μικραίνει σαφώς τον αριθμό των διαδηλωτών, κάνοντας λόγο για 20.000, ενώ κάνει και αναφορά στα ελάχιστα επεισόδια. Τέλος, κυρίαρχο ρόλο στο άρθρο του πρακτορείου παίζει το σύνθημα που είδαν σε πανό, «Καμιά θυσία, οι πλούσιοι πρέπει να πληρώσουν για την κρίση»!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…