Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μπαράζ πρωτοβουλιών από τον Πρωθυπουργό..


Με μπαράζ πρωτοβουλιών στο εσωτερικό και το εξωτερικό επιχειρεί να θέσει σε εφαρμογή το Πρόγραμμα Σταθερότητας και σε κίνηση την οικονομία ο Γ. Παπανδρέου. Με ορίζοντα την έκτακτη σύνοδο κορυφής της ισπανικής προεδρίας στα μέσα Φεβρουαρίου για την οικονομική κρίση, ο πρωθυπουργός σχεδιάζει τα εξής: Πρώτον, την κατάθεση του φορολογικού νομοσχεδίου και την παρουσίαση της εισοδηματικής πολιτικής. Θέλει, έτσι, να δείξει ότι είναι αποφασισμένος να βάλει τάξη στην οικονομία, να... περικόψει τα έξοδα και να αυξήσει τα έσοδα. Παράλληλα με το Ασφαλιστικό που «τρέχει», η κυβέρνηση θα ανοίξει και το εργασιακό.
Εντός του Φεβρουαρίου το υπουργείο Οικονομικών θα προχωρήσει στην έκδοση νέου δεκαετούς ομολόγου, προκειμένου να αξιοποιήσει την αυξημένη προσφορά κεφαλαίων που σημειώθηκε στο τελευταίο κοινοπρακτικό δάνειο.
Ενδεικτικό της κινητικότητας είναι ότι ο πρωθυπουργός κάλεσε στο Μαξίμου σήμερα (στις 2 μ.μ.) τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γ. Προβόπουλο.
Δεύτερον, την ερχόμενη Πέμπτη και Παρασκευή ο Γ. Παπανδρέου θα συμμετάσχει στη σύνοδο του Νταβός. Εκεί θα έχει την ευκαιρία να συναντηθεί με αρκετούς από τους μεγάλους «παίχτες» των χρηματαγορών, ενώ δεν αποκλείονται και υψηλές πολιτικές επαφές.
Ακολούθως ο πρωθυπουργός θα ταξιδέψει στο Παρίσι όπου θα συναντηθεί με τον Ν. Σαρκοζί. Αναμένεται, ακόμη, ο ορισμός της ακριβούς ημερομηνίας για την επίσκεψη στο Νέο Δελχί. Στις 11 και 12 Φεβρουαρίου ο Γ. Παπανδρέου θα βρίσκεται στις Βρυξέλλες για την έκτακτη σύνοδο της ισπανικής προεδρίας και στις 16 του ίδιου μήνα θα γίνει δεκτός στο Κρεμλίνο.
Τρίτον, το ίδιο διάστημα θα επανεκλεγεί στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας ο Κ. Παπούλιας και θα γίνουν βήματα στα θέματα του «Καλλικράτη» και του εκλογικού νόμου.
Ο πρωθυπουργός τελεί εν αναμονή της συνάντησης με τον Μπ. Ομπάμα και περιμένει τα πρώτα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού. Ταυτόχρονα, έδωσε εντολή στους επιτελείς του να επεξεργαστούν «σχέδιο Β» για το άνοιγμα των αγροτικών μπλόκων, στην περίπτωση που δεν πιάσουν τόπο οι εκκλήσεις και τα μέτρα του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης.
Κορυφαίοι υπουργοί επισημαίνουν την ανάγκη να συνεχιστεί η κυβερνητική προσπάθεια με εντατικούς ρυθμούς. «Το κόστος του δανεισμού είναι ακριβό, αλλά είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι έσπασε το σενάριο της πτώχευσης της χώρας», δήλωσε στον «REAL» ο Ευ. Βενιζέλος και επισήμανε πως «αυτό μας επιτρέπει να κάνουμε πιο αποτελεσματικούς χειρισμούς στις σχέσεις μας με τις διεθνείς αγορές και επίσης μας επιτρέπει να σπάσουμε στο εσωτερικό μέτωπο αυτό το φάσμα της κακής ψυχολογίας».
«Ισχυρή χώρα»
Ο υπουργός Άμυνας έδωσε μία σχετικά αισιόδοξη προοπτική: «Η Ελλάδα είναι μία πολύ ισχυρή χώρα, έχει τεράστια προβλήματα διαρθρωτικά και δημοσιονομικά και ένα ξεπερασμένο σε μεγάλο βαθμό μοντέλο ανάπτυξης, αλλά είναι η 30ή σε όγκο οικονομία στον κόσμο σε απόλυτους αριθμούς και στο κρίσιμο μέγεθος του αθροίσματος εθνικής αποταμίευσης και εθνικών επενδύσεων είναι 15η στον κόσμο».
Αντίθετα, η Α. Διαμαντοπούλου εμφανίστηκε πιο επιφυλακτική. «Φοβάμαι ότι η χώρα είναι σαν τον Τιτανικό. Δεν υπάρχει πλήρης συναίσθηση της κατάστασης», δήλωσε στο «Κανάλι 1» του Πειραιά και προσέθεσε: «Έχουμε όλοι εξατομικευμένες προσεγγίσεις κατά τάξη και κατηγορία και το παγόβουνο είναι μπροστά. Ο καπετάνιος, το πλήρωμα, οι ναύτες, οι επιβάτες οφείλουν όλοι πλέον, σε μία πολύ κρίσιμη στιγμή, να πάρουν το μήνυμα».
Ανάπτυξη
Ζητούμενο για την κυβέρνηση είναι η επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης. Πέραν του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων και του ΕΣΠΑ, η κυβέρνηση στοχεύει σε αναζήτηση ιδιωτικών κεφαλαίων που θα επενδυθούν στο πλαίσιο του στρατηγικού στόχου της πράσινης ανάπτυξης. «Οσο περισσότερο πλούτο δημιουργήσουμε τόσο λιγότερα θα κόψουμε και τόσο λιγότερα θα πάρουμε από τους φόρους», σημειώνουν στελέχη του οικονομικού επιτελείου.
Γ. Παπανδρέου από το Στρασβούργο
Δέσμευση πως η κυβέρνηση θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για να μπει τάξη στη χώρα
Κάποιοι χρησιμοποιούν την Ελλάδα για να πλήξουν την Ευρωζώνη επισήμανε από το βήμα του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο ο Γ. Παπανδρέου, διεθνοποιώντας το ελληνικό πρόβλημα. Ουσιαστικά ο πρωθυπουργός έβαλε τις δυσκολίες της οικονομίας μας πάνω σε έναν συνολικό καμβά.
«Η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε από ορισμένους ως αδύναμος κρίκος, καθώς υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι δεν είναι ευτυχείς από την ύπαρξη της ζώνης του ευρώ», τόνισε ο πρωθυπουργός.
Η επιλογή αυτή δεν τον απέτρεψε από το να παραδεχθεί και την εσωτερική διάσταση του θέματος. Αναφέρθηκε στη σπατάλη του κράτους και τη διαφθορά και δεσμεύθηκε πως η κυβέρνηση θα πράξει ό,τι απαιτείται για να μπει τάξη στα του οίκου της. Ο Γ. Παπανδρέου εστίασε, όμως, στον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης : «Η Ε.Ε έχει έργο μπροστά της: να εξανθρωπίσει, να εκδημοκρατίσ
ει την παγκοσμιοποίηση που μοιάζει με την Άγρια Δύση»!
«Την εποχή εκείνη υπήρχαν πολλοί πόροι, αλλά δεν υπήρχαν κανόνες και κράτος δικαίου, με αποτέλεσμα οι παράνομοι να γίνονται σερίφηδες», είπε και επισήμανε πως «κάτι ανάλογο συμβαίνει και σήμερα». «Έτσι υπονομεύονται οι δημοκρατικοί θεσμοί, προκαλείται μεγάλη ηττοπάθεια και αναδεικνύονται λαϊκιστές ηγέτες, οι οποίοι υπόσχονται μαγικές λύσεις. Ταυτόχρονα παρατηρείται άνοδος του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, που γίνονται εργαλεία εκμετάλλευσης στα χέρια επιτήδειων πολιτικών», κατέληξε στην ομιλία του.

Ρεπορτάζ : Γιάννης Αντύπας

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…