Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΝΕΡΓΙΑ...


Οι Έλληνες πολίτες είναι από τους πλέον δυσαρεστημένους της Ευρωπαϊκής Ένωσης τόσο για την κατάσταση της οικονομίας της χώρας τους - 92% έναντι 75% του κοινοτικού μέσου όρου- όσο και για την πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας- 78% έναντι 62%- ενώ έντονη δυσαρέσκεια εκφράζουν και για την απασχόληση, την υψηλή δηλαδή... ανεργία, σε ποσοστό 94%. Αυτό αποκαλύπτει το τελευταίο ευρωβαρόμετρο για την Ελλάδα που καλύπτει την περίοδο του περασμένου φθινοπώρου.
Τα περισσότερα στοιχεία παραμένουν αμετάβλητα σε σύγκριση με την άνοιξη. Διαφοροποίηση ωστόσο παρουσιάζεται στον δείκτη της δυσαρέσκειας των πολιτών για την καθημερινή τους ζωή. Το τελευταίο ευρωβαρόμετρο δείχνει πως 6 στους 10 Έλληνες δηλώνουν ικανοποιημένοι, ενώ λίγους μήνες πριν το 56% δήλωνε δυσαρέσκεια- επρόκειτο μάλιστα για ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην Ένωση. Και ενώ ακόμα το ποσοστό είναι υψηλό- 42% έναντι 22% του κοινοτικού μέσου όρου- υπάρχει όμως μια θεαματική υποχώρηση 14 ποσοστιαίων μονάδων που θα πρέπει να αποδοθεί στην εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ και στις προσδοκίες ή την αισιοδοξία που αυτή δημιούργησε.
Για τις προβλέψεις των πολιτών για την ερχόμενη χρονιά, οι Έλληνες πολίτες κατατάσσονται σε αυτούς που προβλέπουν στασιμότητα- ούτε βελτίωση ούτε επιδείνωση της κατάστασής τους. Όμως, η έρευνα πραγματοποιήθηκε το φθινόπωρο, όταν δεν είχαν ακόμη εξαγγελθεί τα «δύσκολα» μέτρα της κυβέρνησης και δεν είχε γίνει η επίθεση εταίρων και αγορών προς την ελληνική οικονομία για αυστηρή δημοσιονομική πολιτική.

Ρεπορτάζ : Ειρήνη Δ. Καρανασοπούλου
(από ΤΑ ΝΕΑ)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…