Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Financial Times «Γιατί επέτρεψαν στην Ελλάδα να μπει στην Eυρωζώνη;»


Δύο είναι οι πηγές των προβλημάτων της Ελλάδας, η τεράστια μαύρη οικονομία της και ο «παραγεμισμένος» δημόσιος τομέας της, σχολιάζουν σε νέο άρθρο τους σήμερα οι Financial Times και o ανταποκριτής τους στις Βρυξέλλες κ. Tony Βarber. Η δημοσιονομική κρίση της Ελλάδας αποτελεί την πιο σημαντική και σοβαρή δοκιμασία για την ενότητα της ευρωζώνης, από το 1999. Αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, το πρόβλημα με τα δημόσια οικονομικά της Ελλάδας θα ταρακουνήσουν ισχυρότατα, τα θεμέλια της νομισματικής ένωσης της Ευρώπης. ( άλλο που δεν θα ήθελαν οι Βρετανοί!) Η Ελλάδα όμως … μια χαρά τα βγάζει πέρα! H Γερμανία χτυπήθηκε από πτώση της τάξης του 5% του ΑΕΠ της το 2009. Η Ελλάδα ένιωσε μόλις 1,1% μείωση. Η Ισπανία έχει 19% ανεργία. Η Ελλάδα μόλις 9%. Η Ιρλανδική κυβέρνηση προχωρά σε υπερβολικά σκληρά και αυστηρά μέτρα απέναντι στους πολίτες της για να προστατέψει την θέση της στην ευρωζώνη. Η ελληνική κυβέρνηση μέχρι σήμερα, δεν έχει κάνει τίποτα παρόμοιο. Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη πως οι υπόλοιποι 15 της ευρωζώνης, η Κομισιόν και η ΕΚΤ, είναι όλοι έξαλλοι με τους Έλληνες πολιτικούς. Η παραοικονομία και ο πολυπληθής δημόσιος τομέας είναι οι «ανωμαλίες» και η ταυτότητα της Ελλάδας, υπογραμμίζει ο κ. Barber. Αντίθετα με την Γερμανία, η οποία χτυπήθηκε εντονότατα από την κατάρρευση της παγκόσμιας ζήτησης το 2008, η Ελλάδα δεν εξαρτάται από τις εξαγωγές τις στον κλάδο της μεταποίησης για να αναπτυχθεί. Αντίθετα με την Ισπανία, η Ελλάδα δεν έχει μία εργατική τάξη με εκατομμύρια προσωρινούς και part time εργαζόμενους, τους οποίους μπορεί εύκολα να ξεφορτωθεί όταν οι οικονομικοί καιροί είναι ιδιαίτερα δύσκολοι. Αντίθετα με την Ιρλανδία, η Ελλάδα έχει έναν απόλυτα μη αποτελεσματικό, τεράστιο σε μέγεθος και πολύ καλοπληρωμένο δημόσιο τομέα. Το μάθημα από την ελληνική κρίση είναι ότι χρειάζονται πάρα πολλά χρόνια απαράδεκτης και ανεπαρκέστατης πολιτικής για να φτάσει ένα πρόβλημα να έχει τις διαστάσεις που έχει σήμερα στην Ελλάδα. Δεν είναι κάτι που δημιούργησε η παγκόσμια κρίση το 2007-2008. Είναι κάτι που εδώ και πάρα πολλά χρόνια δημιουργείται από την κακοδιαχείριση των δημόσιων οικονομικών : υπερβολική σπατάλη, ελάχιστα έσοδα από φόρους και πολιτικό μαγείρεμα των στατιστικών στοιχείων. Και το εκπληκτικό είναι, καταλήγει το άρθρο, πως όλοι επέτρεψαν το 2001 στην Ελλάδα να υιοθετήσει το ευρώ, ενώ οι αδυναμίες και τα προβλήματα της χώρας, ήταν προφανέστατα.

http://www.tovima.gr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…