Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πρόβα διαζυγίου......


«Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα» είναι το μήνυμα που στέλνει πλέον η Κουμουνδούρου στον ΣΥΡΙΖΑ, ερμηνεύοντας ως απόπειρα οριστικού διαζυγίου την επίθεση που έκαναν στελέχη της συμμαχίας εναντίον του Φώτη Κουβέλη. Η πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε χθες την αμυντική στάση... μετά το πυρ ομαδόν που εξαπέλυσαν παράγοντες του Συνασπισμού, ενώ σε πρώτη φάση έδειξε πως αποδέχεται την απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που αποφάσισε ότι δεν τίθεται θέμα απομάκρυνσης του κ. Κουβέλη από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου.
Στελέχη ωστόσο της Κουμουνδούρου σχολίαζαν πως ο Αλέξης Τσίπρας καλείται πλέον να πάρει κρίσιμες αποφάσεις σε σχέση με το μέλλον του κόμματος και τη σχέση του με τον ΣΥΡΙΖΑ, παρατηρώντας πως «ο πρόεδρος του ΣΥΝ είναι πλέον πιο ευάλωτος απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ κι ο ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στον Αλέκο Αλαβάνο».
«Επικίνδυνη πρόταση»
Στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ο πρόεδρος του ΣΥΝ χαρακτήρισε αντιδεοντολογική, λαθεμένη και επικίνδυνη την πρόταση των «23» στελεχών για απομάκρυνση του κ. Κουβέλη και μάλιστα δήλωσε πως δεν είχε καμία ενημέρωση ότι επρόκειτο να συμβεί κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, είπε πως είχε προγραμματισμένο ραντεβού για χθες το μεσημέρι με τους κ.κ. Νταβανέλλο και Μπανιά και αντί της συνάντησης προέκυψε η δήλωση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που χρησιμοποίησαν, όπως είπε, παρατύπως και τον λογότυπο της συμμαχίας. Κανένας από τους 13 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν υποστήριξε την πρόταση των «23», ενώ οι κ.κ. Δρίτσας, Μουλόπουλος και Κουράκης στάθηκαν περισσότερο στη σημασία που έχουν οι δημόσιες διαφοροποιήσεις του κ. Κουβέλη. Επίσης ο κ. Κουράκης επέμεινε πως δεν θα έπρεπε να υπάρξει ανακοίνωση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας προτού συνεδριάσει από κοινού με τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ. Ανακοίνωση ωστόσο υπήρξε και αναφέρει: «Ανεξάρτητα από τις όποιες κριτικές στις διαφορετικές απόψεις, η Κ.Ο. δεν αποδέχεται ότι υπάρχει θέμα συζήτησης για την αντικατάσταση του Φ. Κουβέλη από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου. (...) Η Κοινοβουλευτική Ομάδα θα συνεδριάσει από κοινού με τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ για να συζητηθούν όσα θέματα έχουν προκύψει και επισημαίνει την ανάγκη να διαμορφωθεί ένα νέο συμβόλαιο αλληλεγγύης και συνεννόησης εντός του ΣΥΡΙΖΑ.
«Παρακμιακός χώρος»
Μετά τη συνεδρίαση του οργάνου ακολούθησαν αιχμηρές δηλώσεις εις βάρος των «23» από βουλευτές και μέλη της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού. Ο Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στο Κανάλι 1, ανέφερε πως εάν οι 23 νιώθουν εχθρικά απέναντι στον ΣΥΝ, πρέπει μόνοι τους να έχουν την ευθύνη να πάρουν τις αντίστοιχες αποφάσεις και πρόσθεσε πως όσοι βλέπουν τον ΣΥΝ εχθρικά και παράγουν μία εικόνα διαρκούς Βαβυλωνίας και λυκοφιλίας πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ΣΥΡΙΖΑ εναντίον του ΣΥΝ δεν μπορεί να υπάρξει. Ο εκπρόσωπος του ΣΥΝ Πάνος Σκουρλέτης δήλωσε στη ΝΕΤ ότι τέτοιες ενέργειες δεν βοηθούν στο να υπάρξει μια εικόνα συνεννόησης. Επίσης, ο Μιχάλης Σαμπατακάκης, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ, σχολίασε πως η επίθεση των «παραγόντων του ΣΥΡΙΖΑ που απέκτησαν βήμα για να κάνουν δηλώσεις χάρη στην απήχηση των αριστερών ανανεωτικών δυνάμεων και τη δημοφιλία του Φώτη Κουβέλη μάς υπενθυμίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας παρακμιακός χώρος αριστερισμού και συγκρούσεων». Πρόσθεσε δε πως «η απεμπλοκή του ΣΥΝ από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι αναγκαία τομή για να αποκατασταθούν ανοιχτά, μπροστά στον λαό, οι αρχές, οι αξίες και η δημοκρατική λειτουργία που αρμόζει στην ανανεωτική αριστερά». Ο Θόδωρος Μαργαρίτης, επίσης μέλος της Πολιτικής Γραμματείας, δήλωσε πως η επίθεση στον Φώτη Κουβέλη εκφράζει μία παλαιοκομμουνιστική νοοτροπία λειτουργίας πολιτικών σχημάτων που ευτυχώς ηττήθηκε κατά κράτος στην ιστορική εξέλιξη.

Ρεπορτάζ : Βούλα Κεχαγιά
(από ΤΑ ΝΕΑ)


Αυτό θα πει μπρος
ΣΥΡΙΖΑ και πίσω ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ!!!Αγαπητέ κύριε Τσίπρα εδώ φαίνονται οι πραγματικοί ηγέτες...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Γιατί δεν μπορώ να υποτιμήσω την κυβερνητική συμμαχία…

Θα βρει η κυβερνητική πλειοψηφία τους 180 βουλευτές ώστε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα πάμε σε εκλογές; Θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκφράζονται καθημερινά μέσω των πολιτικών και των ΜΜΕ της χώρας.

Έτσι λοιπόν, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε απανωτά ερωτήματα και διλήμματα που μοναδικό σκοπό έχουν να διχάσουν τον κόσμο.

Έχουμε διαβάσει στην ιστορία για πληθώρα πολιτικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα αυτών. Όμως διαχρονικά στην ιστορία μία ήταν η πολιτική που εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία. Dividi e impera. Διαίρει και βασίλευε…

Στο βάθος της ιστορίας χάνεται η πατρότητα της εν λόγω φράσης. Μπορεί να την ανέφερε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο Ιούλιος Καίσαρας, μπορεί ακόμα και ο Μακιαβέλι.

Μπορεί να μην ξέρουμε την πατρότητα της φράσης όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τον τρόπο που εφαρμόστηκε στη χώρας μας από τους πολιτικούς μας.

Αριστεροί- δεξιοί, πατριώτες και μη, Καραμανλής ή τανκ και άλ…

Αν όχι τώρα, τότε πότε; Αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε όλοι εκ νέου στη κάλπη να εκλέξουμε την νέα κυβέρνηση της Χώρας. Θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο αγανάκτησης ή την ψήφο εμπιστοσύνης. Πόσο είμαστε έτοιμοι; Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει για άλλη μια φορά να ψηφίσουμε το ένα ή το άλλο κόμμα; Υπάρχουν πολιτικές; Υπάρχουν ιδεολογίες; Πως θα είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα είναι άλλη μια φούσκα; Πως ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω τώρα δεν θα απαξιώσει το μέλλον το δικό μου και τον παιδιών μου; Πως θα ξέρω ότι αυτό που θα ψηφίσω δεν θα μας οδηγήσει σε περαιτέρω εξαθλίωση; Ερωτήματα αναπάντητα ή χιλιοαπαντημένα;

Στις 6 Μαΐου εμείς οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να δώσουμε επιτέλους την απάντηση μας. Θα πρέπει να υψώσουμε την φωνή μας σε όλους αυτούς που δρούσαν για μας χωρίς εμάς. Κανείς μας δεν πρέπει να απέχει. Η αποχή δεν είναι απάντηση, δεν είναι πολιτική πράξη, αλλά λιποταξία από μια μεγάλη μάχη. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε το μέλλον μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε με την αποχή μας την σιωπή μας, να…