Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πρόβα διαζυγίου......


«Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα» είναι το μήνυμα που στέλνει πλέον η Κουμουνδούρου στον ΣΥΡΙΖΑ, ερμηνεύοντας ως απόπειρα οριστικού διαζυγίου την επίθεση που έκαναν στελέχη της συμμαχίας εναντίον του Φώτη Κουβέλη. Η πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε χθες την αμυντική στάση... μετά το πυρ ομαδόν που εξαπέλυσαν παράγοντες του Συνασπισμού, ενώ σε πρώτη φάση έδειξε πως αποδέχεται την απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που αποφάσισε ότι δεν τίθεται θέμα απομάκρυνσης του κ. Κουβέλη από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου.
Στελέχη ωστόσο της Κουμουνδούρου σχολίαζαν πως ο Αλέξης Τσίπρας καλείται πλέον να πάρει κρίσιμες αποφάσεις σε σχέση με το μέλλον του κόμματος και τη σχέση του με τον ΣΥΡΙΖΑ, παρατηρώντας πως «ο πρόεδρος του ΣΥΝ είναι πλέον πιο ευάλωτος απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ κι ο ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στον Αλέκο Αλαβάνο».
«Επικίνδυνη πρόταση»
Στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ο πρόεδρος του ΣΥΝ χαρακτήρισε αντιδεοντολογική, λαθεμένη και επικίνδυνη την πρόταση των «23» στελεχών για απομάκρυνση του κ. Κουβέλη και μάλιστα δήλωσε πως δεν είχε καμία ενημέρωση ότι επρόκειτο να συμβεί κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, είπε πως είχε προγραμματισμένο ραντεβού για χθες το μεσημέρι με τους κ.κ. Νταβανέλλο και Μπανιά και αντί της συνάντησης προέκυψε η δήλωση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που χρησιμοποίησαν, όπως είπε, παρατύπως και τον λογότυπο της συμμαχίας. Κανένας από τους 13 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν υποστήριξε την πρόταση των «23», ενώ οι κ.κ. Δρίτσας, Μουλόπουλος και Κουράκης στάθηκαν περισσότερο στη σημασία που έχουν οι δημόσιες διαφοροποιήσεις του κ. Κουβέλη. Επίσης ο κ. Κουράκης επέμεινε πως δεν θα έπρεπε να υπάρξει ανακοίνωση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας προτού συνεδριάσει από κοινού με τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ. Ανακοίνωση ωστόσο υπήρξε και αναφέρει: «Ανεξάρτητα από τις όποιες κριτικές στις διαφορετικές απόψεις, η Κ.Ο. δεν αποδέχεται ότι υπάρχει θέμα συζήτησης για την αντικατάσταση του Φ. Κουβέλη από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου. (...) Η Κοινοβουλευτική Ομάδα θα συνεδριάσει από κοινού με τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ για να συζητηθούν όσα θέματα έχουν προκύψει και επισημαίνει την ανάγκη να διαμορφωθεί ένα νέο συμβόλαιο αλληλεγγύης και συνεννόησης εντός του ΣΥΡΙΖΑ.
«Παρακμιακός χώρος»
Μετά τη συνεδρίαση του οργάνου ακολούθησαν αιχμηρές δηλώσεις εις βάρος των «23» από βουλευτές και μέλη της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού. Ο Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στο Κανάλι 1, ανέφερε πως εάν οι 23 νιώθουν εχθρικά απέναντι στον ΣΥΝ, πρέπει μόνοι τους να έχουν την ευθύνη να πάρουν τις αντίστοιχες αποφάσεις και πρόσθεσε πως όσοι βλέπουν τον ΣΥΝ εχθρικά και παράγουν μία εικόνα διαρκούς Βαβυλωνίας και λυκοφιλίας πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ΣΥΡΙΖΑ εναντίον του ΣΥΝ δεν μπορεί να υπάρξει. Ο εκπρόσωπος του ΣΥΝ Πάνος Σκουρλέτης δήλωσε στη ΝΕΤ ότι τέτοιες ενέργειες δεν βοηθούν στο να υπάρξει μια εικόνα συνεννόησης. Επίσης, ο Μιχάλης Σαμπατακάκης, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ, σχολίασε πως η επίθεση των «παραγόντων του ΣΥΡΙΖΑ που απέκτησαν βήμα για να κάνουν δηλώσεις χάρη στην απήχηση των αριστερών ανανεωτικών δυνάμεων και τη δημοφιλία του Φώτη Κουβέλη μάς υπενθυμίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας παρακμιακός χώρος αριστερισμού και συγκρούσεων». Πρόσθεσε δε πως «η απεμπλοκή του ΣΥΝ από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι αναγκαία τομή για να αποκατασταθούν ανοιχτά, μπροστά στον λαό, οι αρχές, οι αξίες και η δημοκρατική λειτουργία που αρμόζει στην ανανεωτική αριστερά». Ο Θόδωρος Μαργαρίτης, επίσης μέλος της Πολιτικής Γραμματείας, δήλωσε πως η επίθεση στον Φώτη Κουβέλη εκφράζει μία παλαιοκομμουνιστική νοοτροπία λειτουργίας πολιτικών σχημάτων που ευτυχώς ηττήθηκε κατά κράτος στην ιστορική εξέλιξη.

Ρεπορτάζ : Βούλα Κεχαγιά
(από ΤΑ ΝΕΑ)


Αυτό θα πει μπρος
ΣΥΡΙΖΑ και πίσω ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ!!!Αγαπητέ κύριε Τσίπρα εδώ φαίνονται οι πραγματικοί ηγέτες...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όλα όσα δεν άκουσα...

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις δηλώσεις όλων για το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και αφού η περίοδος του πένθους έληξε μπορώ να πω το τι δεν άκουσα.

Για αρχή θα ήθελα να διευκρινήσω ότι ο σεβασμός για την απώλεια του ανθρώπου -και το πένθος  της οικογένειας του- παραμένει, αλλά η ιδιότητα του πολιτικού τον  αφήνει στη  δημόσια κρίση.

Δεν άκουσα λοιπόν για την αποστασία, για τα ειδικά δικαστήρια, για το "Βρώμικο '89", τη Mayo, την ΑΓΕΤ, τα σκάνδαλα με τους 470 φακέλους, τα οικονομικά προβλήματα που άφησε η θητεία του ως Πρωθυπουργός της Χώρας. Για το τέλος, κράτησα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του και το Σκοπιανό. Για το μόνο που αναρωτιέμαι μετά από όλες τις πολιτικές αγιογραφίες που του φτιάξανε μήπως είχε δίκιο όταν έλεγε, ότι στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται μετά από 10 χρόνια...

Κείμενο 30 στελεχών καταγγέλλει τον Βενιζέλο ως «παρανυφάκι του Σαμαρά»

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
 Η αποκαρδιωτική εικόνα της σύγχρονης πολιτικής σκηνής είναι τουλάχιστον δεδομένη.Τα media σε ρόλο Μαέστρου προσπαθούν απεγνωσμένα να εγκαταστήσουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού το δίπολο ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ: Μνημόνιο ή Επανάσταση.

Αναμφίβολα όμως, καμία από τις δυο πολιτικές οντότητες δε μπορεί να αποτελέσει εγγυητική δύναμη για τη σταθερότητας της χώρας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να αναζητά τον «καταλληλότερο» ανάμεσα σε ακατάλληλους.

Εγγυητική δύναμη δε μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι ευκαιριακές κομματικές συσπειρώσεις που η ανομοιογένεια και η έλλειψη προγράμματος για τη χώρα συμπληρώνει το παζλ των ακατάλληλων με …επικινδυνότητα: διάττοντες αστέρες, που απλώς «μας ψεκάζουν» με φωνές – αλαλαγμούς χωρίς ουσία.

Η απουσία πολιτικών οραμάτων και κυρίως οραματιστών, οδηγεί τη χώρα – ιδεολογικά άοπλη και κατακερματισμένη – σε πολιτικές που κάθε άλλο παρά της εξασφαλίζουν κύριο ρόλο και διαπραγματευτική δύναμη στις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις. Πολιτικές…

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω …